zondag 16 november 2008

Geachte meneer Krik

Geachte meneer Krik

Wij volgen met brede belangstelling uw blog over uw verblijf in Indonesie.

De nauwgezetheid die u aan de dag legt over Indonesie spreekt op ons vele manieren aan.

Ten eerste lachen wij ons rot.

Ten tweede maken wij ons ietwat ongerust.

U begrijpt dat de huidige toestand in Indonesie, na de executie van Amrozie cs., op zijn minst verontrustend is te noemen.

Verschillende landen hebben inmiddels een negatief reisadvies afgegeven.

Zover willen wij echter niet gaan.

Maar wij raden u wel ten zeerste aan om uw kritische blog voorlopig even te staken. Gezien het aantal (valse) bommeldingen en (gelukkig) verijdelde gijzelingspogingen, doet u er beter aan om voorlopig de pen neer te leggen.

(Ga lekker naar Nederland - rook een jointje - schudt Wilders de hand.)

Uiteraard zien wij uit naar uw terugkomst en accurate berichtgeving over Indonesie. Maar dan wel wanneer de toestand alhier wat meer stabiel is.

Doe verder de groeten aan uw prachtige hond Jericho.

Nikolaos van Dam
Ambassadeur Indonesie

zaterdag 8 november 2008

Bali bommers dood

Afgelopen nacht zijn Amrozi cs. geexecuteerd.

Cs. zijn Ali Gufron en Imam Samudra.

De executie vond overigens niet zo ver van mijn woonplaats Pangandaren plaats. Op een eilandje aan de kust vlak bij Cillacap vond de veroordeling plaats.

Het is een puur crimineel eiland. Er staan alleen maar gevangenissen. Nog niet zo lang geleden was er een oproer onder de gevangenen. De politie deed er ongeveer een dag over om de orde te herstellen.

En een maandje geleden zijn er twee Nigerianen geexecuteerd wegens de handel in drugs.

Vandaag zag ik op vele tv-zenders de nasleep van het gebeuren. Op Al-Jazera zag ik Step Vaassen (met hoofdoek) vertellen dat de drie als helden worden beschouwd in Indonesie.

Op de nationale zenders zag ik inderdaag veel schreeuwende mensen die hun steun betuigden aan het drietal.

Er werd geschreeuwd, vuisten gingen in de lucht, en tranen stroomden.

De Australische overheid meldde vandaag dat het gevaarlijk is in Bali en andere plaatsen waar zich veel Westerse toeristen ophouden.

Er is inderdaad heel veel politiecontrole. Ik was laatst in de bus aan het reizen en we moesten stoppen. Alles werd gecontroleerd. Er stond een gigantische file met brommers, auto's en vrachtwagens. Mensen werden gefouilleerd.

In Indonesie , zo melden de buitenlandse zenders, groeit het terrorisme als kool. De Jemaah Islamiyah , waartoe Amrozi cs, deel van uit maakten, is de laatste maanden dan wel een beetje gekortwiekt, maar kleine splintergroeperingen tieren welig.

,,De kans op aanslagen is vooral de komende maanden erg groot", vertelde de Australische Nieuwszender.

,,Kerstmis is altijd al een periode waarin moslims veel schade toebrengen aan andersgelovigen", wist Channel New Asia.

,,Oppassen daar", vertelde een gesluierde Step Vaassen.

Ik ga over een paar dagen naar Holland.

Laat ze hier maar de rambam krijgen met hun tulbandjes en vieze vlassige baardjes.

vrijdag 31 oktober 2008

Pornowet toch van kracht

Momenteeel spelen er twee dingen in de Indonesische media.

1. De pornowet is toch geaccepteerd door het Huis van Afgevaardigden. De wet gaat porno in al haar vormen verbieden. Ook tekeningen en gedichten waarin porno voorkomt zijn verboden. Verdacht is het artikel waarin staat dat de interpretatie van porno zeer ruim wordt opgevat. Hand in hand lopen kan dus over een paar maanden ook niet meer in dit land.

En word je gepakt wanneer je een stripverhaal leest waarin blote tieten voorkomen dan draai je de bak in.

10 jaar homosex in de gevangenis betekent dat hier.

Slechts een paar fracties stemden tegen het wetsvoorstel. Zij liepen de zaal uit toen er gestemd werd.

De rest riep Allah Ekbar.

Als tweede speelt er in de media het huwelijk van een 43-jarige moslimklerk met een 12 jarig meisje.

De man zegt dat iedereen niet zo moet zeuren. ,,Haar ouders hebben toestemming gegeven."

Het jonge meisje (in burka): ,,Ik hou van Bapak."

Bapak betekent zoiets als papa, vader.

De overigens steenrijke klerk zegt nog meer minderjarigen te willen huwen.

,,In totaal 7 wil ik er. Mijn volgende huwelijk wordt met een meisje van 7. Daarna eentje van 9."

Hij zegt niet wanneer hij dat gaat doen omdat er zoveel aandacht aan wordt geschonken.

Overigens onderzoekt de politie de zaak wel. Geslachtsgemeenschap met minderjarigen is nog steeds strafbaar in de REPUBKIEK Indonesie. Trouwen ook.

Maar wat precies een minderjarige leeftijd is staat weer niet exact in de wet omschreven.

Hoe dan ook.

Ik ga weg en kom nooit meer terug.

maandag 20 oktober 2008

Regendans

Het regenseizoen is begonnen. Een maandje te laat maar dat is normaal hier.

Iedereen komt altijd te laat. Waarom het weer dan ook niet.

Te laat is trouwens ook een Indonesisch woord. Het betkent te laat.

Net zoals gordijn gordijn betkent en knalpot knalpot.

Pakkie aan = een leuke vind ik. Het betekent kleding.

Er zijn honderden woorden hetzelfde hier. Ik ben momenteel bezig met een woordenboek van dezelfde woorden.

Ik denk dat zoiets er nog niet is.

Maar het regenseizoen is begonnen. Het betekent dat het overdag nog warmer is. In de avond krijg je dan zo'n lauwe moessonregen over je heen.

Heerlijk vind ik dat. Ik zit dan altijd buiten onder de mango-boom voor mijn huis. In onze teakhouten schommelstoel.

Want ik geef geen reet om het milieu. Als de regen zo lang op zich laat wachten bestel ik gewoon nog een teakhouten schommelstoel.

Als de regen aan het klieren gaat kan ik dat ook.

In het regenseizoen gaan veel mensen trouwen. Bruiloften zijn nog erger dan in Nederland.

Dat komt omdat moslims niet drinken maar weer wel aan polonaises doen. En bruiloften duren soms wel een paar dagen.

Stel je voor. Dagenlang niet drinken en wel polonaises lopen. Ik laat me nooit zien op dat soort feesten.

Bruiloften worden in het regenseizoen gehouden omdat de mensen dan meer tijd hebben. De rijst is geplant en het wachten is op de oogst.

Netzoala in Bathmen de kermis altijd in september is. Dat heeft ook met de oogst te maken.

Mijn vrouw heeft er een andere mening over.

,,De regen is een test. Als er weinig mensen komen op je bruiloft omdat het regent heb je geen echte vrienden. De goden testen je vriendschappen."

Mijn vrouw is Moslim maar ook animist.

,,Goden en geesten zitten overal. In appels, in dieren, in deuren, in bomen. Ja, jouw moeder ook. Zij is een geest en je moet haar tevreden stemmen. Leg vanavond maar wat bananen onder de mangoboom."

,,Zal ik er een glas sherry voor mijn vader bijzetten?"

De meeste mensen hier denken zoals mijn vrouw. Ze zijn dan wel moslim maar zien overal geesten. De bovenverdieping van mijn huis is verboden terrein bijvoorbeeld.

,,Iedereen ziet daar geesten maar jij wilt ze gewoon niet zien. Mij krijg je er met geen stok naar toe."

Dit maakt de Islam in Indonesie zo vrolijk. Mohammed is nooit alleen. Hij wordt in de gaten gehouden door tal van goden en geesten.

Daarom ben ik ook zo blij dat die anti-pornowet zo veel weerstand krijgt. Door de weeromstuit heeft SBY (de president) het zelfs toegestaan om in bikini rond te lopen.

Ik wandel nu elke dag in bikini samen met mijn hond over het strand.

Indoensie zou er goed aan doen haar Vrolijke Moslim te exporteren.

Of gewoon via de meel versturen.

woensdag 15 oktober 2008

Edmee

De afgelopen dagen was ik in het ziekenhuis om een lezing te geven.

Mijn vrouw moest toevallig ook bevallen. Dat kwam mooi uit. Ik was daar op uitnodiging van kinderarts Asep.

Hij wilde alles over psychiatrie weten.

,,Dat kennen wij hier nog niet zo goed. En jij Krik weet daar alles van af."

Ik gaf hem helemaal gelijk.

Asep is een leuke man. Hij lacht veel en zenuwachtig.

Zo'n dokter die je graag in je laatste uren aan je doodsbed wilt hebben.

Mensen zoals Asep ken ik maar al te goed. Ze lachen omdat ze niets meer kunnen. Ze hebben te veel ellende gezien om nog serieus te lijken. Asep is halverwege het proces schat ik. Nog een paar 8-jarigen met een schedelfractuur omdat ze van hun brommer zijn gedonderd en Asep is klaar.

Nog 10 3-jarigen die zonder helm bij een dronken vader op de scooter frontaal tegen een vrachtwagen zijn opgeknald en Asep heeft de eeuwige schaterlach.

,,Schizofrenie Krik. Schizofrenie is toch net een I-Pod waarvan de shuffle op reverse is ingesteld? Ik bedoel dat je er uiteindelijk knettergek van wordt? je hoort van alles maar luisteren lukt niet meer. Is dat het Krik? Die schizofrenie van jullie?"

In Indonesie bestaan geen schizofrenen. Ze zijn bezeten door geesten. En ze zijn talrijk ook nog eens.

Ik groette Asep en liet hem alleen met zijn I-Pod op shuffle-reverse.

,,Tot kijk man."

Ik maakte me klaar voor de lezing. Deze keer wilde ik het grondig aanpakken.

Een rollenspel. Ik heb dat altijd een mooie manier gevonden om serieus voor lul te staan.

En daar had ik nu eens echt zin in.

,,Ik ben Jezus en ik kom jullie verlossen."

Ik zag wat zusters zenuwachtig aan hun hoofddoek plukken. In Indonesie dragen zusters een hoofddoek. Niet omdat het hygienisch is. Meer omdat het moslim is.

,,Ik vergeef jullie zonden. Ik ben de herder. Jullie zijn mijn varkentjes."

Vertel mij wat dacht ik. Ik ben hier reuzegoed aan het uitpakken. De verlosser...varkentjes...ze begonnen steeds meer te schuiven op hun stoelen.

,,Uw koninkrijk is gekomen" schreeuwde ik. ,,Kom aan mijn voeten en vind rust en vergiffenis."

1 zuster stond op.

Ze keek me vuil aan.

Ze opende haar uniform en gaf me een blik op een phenergan-fragmentatie-bom.

Ze knipoogde schalks.

Naast haar liet een andere zuster haar billen zien.

Ik zag een cluster-klysma schitteren tussen een stel bruine, platte billen.

Indonesische vrouwen hebben over het algemeen geen billen.

Sommigen hebben weer wel cluster-klysma's.

De verplegers in de zaal zetten opeens allemaal een pantzer-po op het hoofd.

,,Schoft" , zei de cluster-klysma-zuster, terwijl ze gebukt met haar achterste naar me toe stond.

,,Ik blaas je weg."

,,Hond" , siste de phenergan-fragmentatie-bom zuster. ,,Ik maak je af."

Lul maar raak, glimlachte ik terug. ,,Ik zal twee keer opstaan, zo makkelijk krijgen jullie me niet."

Toen hoorde ik een knal.

En nog 1.

Het werd rood voor mijn ogen.

3 dagen later werd ik wakker.

,,Wat zit je toch raar te doen, gekkerd" , zei mijn vrouw.

,,Hier , kijk naar je dochter..hoe ga je haar noemen?"

,,Edmee" , zei ik.

Want eigenlijk gaat nooit iemand dood.

woensdag 8 oktober 2008

Koboi

In Indonesie is een nieuwe rage aan het ontstaan. Het heet lijndansen.

Mannen en vrouwen lijndansen in het rond. Country muziek begeleidt hen dan.

Alles uit het Wilde Westen is trouwens heel populair hier. Een cowboy noemen ze hier een koboi.

Net zoals mijn vader vroeger.

Barrack Obama is ook erg populair. Hij komt ook uit het Wilde Westen en heeft in zijn jonge jaren in Jakarta gewoond en ging geregeld naar Bogor.

Sommigen denken dat hij daarom ook moslim is. Ik denk dat hij daarom juist geen moslim is.

Het afgelopen weekend was ik ook in Bogor. Vroeger heette dat Buitenzorg. Wij wilden graag de hoofdstad Jakarta naar Bogor verplaatsten.

Het is er niet zo warm. En ook niet zo druk. Tenminste nu. Hoe dat vroeger was weet ik niet.

Soms vraag ik me af hoe Indonesie eruit zou hebben gezien als Bogor nu inderdaad de hoofdstad zou zijn. Maar dat duurt gelukkig niet zo lang.

In de botanische tuin van Bogor zocht ik verlichting. Als een vette prins Siddharta zat ik onder een kokosnootboom te wachten op een bericht van boven.

Mijn laptop is verbrijzeld door een kokosnoot. Mijn illegale Vista-versie moet het doen met wat kokosnootmelk. Geluukig geef ik helemaal niets om materie.

Ik keek om me heen en hoorde in de verte country muziek. Dichterbij zag ik ruiters te paard komen aansloffen.

De man voorop zong door zo'n handmicrofoon. Op zijn hoofd droeg hij een versleten koboy-hoed. ,,Yippie-ayee-yippie-ayoo."

Ayoo betekent "kom op" in het Indonesisch. Wat het in het Amerikaans wil vertellen weet ik niet.

Maar ze zingen het wel. Die Amerikanen.

Eigenlijk was het een trieste troep ruiters. De paarden waren laag en mager. De benen van de kleine Indonesiers sleepten zo'n beetje over de grond. De meeste ruiters droeger sandalen. Echte Wild West-laarzen kunnen ze niet betalen. Ze rookten ook geen sigaren maar kretek. De koboi-hoeden waren vaak afgedragen basebaalpetjes. Roodgeblokte halsdoekjes hadden de ruiters voor hun mond en neus gebonden. Ik zag 1 koboi zijn neus snuiten. Zonder handen.

Ik vroeg ze waar ze naar toe gingen.

,,Waar gaan jullie naar toe?"

,,We gaan naar het lijndansfestival in het midden van de Botanische tuin."

Dat hele country gedoe en dat bijbehorende lijndansen is voor de middenklasse. Een auto kunnen ze niet betalen. Een afgeschreven paard kun je altijd nog slachten.

Als de lijndans-hype weer over is tenminste.

zaterdag 4 oktober 2008

Spookrijders

Het is nog steeds Suikerfeest in Indonesie. Mijn dorp ziet zwart van de mensen.

En van de rook.

Brommers, auto's en alles wat maar een motor heeft rijdt in het rond. Smog zo dicht bij zee is absoluut mogelijk.

Dit jaar zijn er tijdens de feestdagen maar 360 mensen verongelukt. Dodelijk dan. Slechts 836 mensen reden ergens tegen aan. 451 raakten zwaar gewond en 752 had kleine verwondingen.

Dat vertelde een politie-officier vandaag voor de tv. Het stond ook in The Jakarta Post.

De agent had zijn sterren voor de gelegenheid maar eens goed opgepoetst. Snor in de gel. Pet een beetje schuin op het hoofd. Je komt tenslotte niet elke dag op televisie.

,,We zijn er trots op dat er dit jaar significant minder ongelukken zijn gebeurd tijden de feestdagen."

Significante sufferd....

Mijn vriend en ik hebben gereageerd in onze krant.

,,Nogal wiedes dat er zoveel mensen dood gaan" , schreef mijn vriend. ,,Zo lang je hier je rijbewijs gewoon bij oom agent kan kopen, zal nooit iemand leren rijden."

Hij heeft helemaal gelijk. Niemand snapt hier de verkeersregels. Of zoijn die hier misschien anders dan bij ons?

Ze rijden links maar voor de rest geldt hetzelfde.

Ik pleitte voor meerdere suikerfeest-periodes.

,,Het maakt goden niets uit wanneer er offers worden gemaakt. Of u nou in oktober of mei ergens dodelijk tegen aan knalt....de goden nemen u van harte op."

Gespreide suikerfeest-vakanties...ik vind het een retegoed idee.

Want deze drukte slaat echt helemaal nergens op.

donderdag 2 oktober 2008

Bali Bom

Nog 9 dagen en dan is het precies 6 jaar geleden dat een laffe bomaanslag het leven van 202 toeristen benam.

Plaats: Bali
Doel: Toeristen
Daders: Amrozi, Ali Gufron en Imam Samudra
Lidmaatschap: Jemaah Islamiyah

Vandaag berichtte de Jakarta Post over de naderende executie van het 3-tal.

Ze worden afgeknald. Vuurpeleton. Pang pang- einde verhalenvertellers.

Ik ken toevallig zo'n lid van het vuurpeleton. Hij heeft altijd wel een nieuwtje.

,,Vertel op, het is nog steeds ramadan, je mag niet liegen."

,,We zijn met z'n 10-en. Maar alleen 1 van ons heeft de echte kogel. We weten niet wie dat is. Dus we richten altijd goed."

,,Wist ik al. Kun je beter een beetje in de rondte gaan liegen vriend. Wat moet ik met dit nieuws?"

,,Nou ja, vertel ik eindelijk eens de waarheid, staat het je weer niet aan."

Ik gaf hem een vriendelijke glimlach terug.

Leuker waren de reacties in mijn krant. Een Australische nieuwszender had beelden vanuit de gevangenis laten zien.

Lachende bewakers die het 3-tal schouderklopjes gaf. Trotse bewakers die stoer poseerden voor de camera. Hand in hand met Amrozi, Ali Gufron en Imam Samudra.

,,Heb jij spijt?"

,,Nee nooit van mijn leven. Ook die aanslag op dat hotel in Pakistan - ik ben de naam even kwijt - gewoon een goede zaak man."

,,We zijn in oorlog met Amerika dus we blazen alles op dat ook maar een beetje Amerikaans ruikt."

Een van de bewakers kwam juist aanlopen met wat cola flesjes. De originele.

Tevreden klokte het groepje de colaatjes weg. Even likkebaarden. Een veeg met de rug van de hand over de baard.

,,Ik zou het zo weer doen man...voor de goede zaak."

Verschrikkelijk tuig is het.

woensdag 1 oktober 2008

Suikerfeest

Vandaag is het suikerfeest. Idul Fitri noemen ze dat in Indonesie. Na een maand vasten en schreeuwen in de moskee kan je weer lekker om 8 uur in de ochtend stomdronken op het strand liggen.

Geen mens die er van op kijkt. Nou ja, of je nog wat te drinken over hebt misschien.

Gisteren begon het feest al. In mijn dorp was een heuse invasie van toeristen. Ik zag zelf een vrachtwagen volgepakt met mensen.

,,Allah Ekbar" , schreeuwde de chauffeur uit een microfoon.

,,Allah Ekbar", schreeuwden de 48 mensen in de open laadruimte.

Iedereen schreeuwde Allah Ekbar.

Als westerling word je daar een beetje bang van. Je leest tenslotte alleen maar slechte berichten over de islam.

Maar Indonesie heeft de "vrolijke Islam".

De afgelopen dagen heb ik ook een soort kerstgevoel gehad. Zo'n deprimerend welbehagen.

Vandaag geeft iedereen elkaar een hand.

,,Sorry voor alles wat ik verkeerd heb gedaan. Sorry voor mijn kwetsende woorden. Sorry voor mijn stuitende daden."

Daarna beginnen ze direct weer met liegen. Het is een soort van jaarlijkse biecht. Heel gemakkelijk.

Vanavond is het feest, een soort koninginnedag. Er wordt veel gedronken en gezongen.

Afgelopen nacht zong men tot ver in de ochtend door. In de moskee. Het was een karaokeshow.

Verschrikkelijk. ,,Allah lalalalaala Ekbar"

Ach nou ja, ik ga hier dus nooit aan wennen. Volgend jaar met de ramadan lekker in Nederland.

donderdag 25 september 2008

Plastic

In Nederland zijn plastic tassen een beetje in de ban. Bijna niemand stopt zijn boodschappen nog in zo'n niet verteerbare tas.

Ik geloof dat je in Singapore zelfs in stukken wordt gehakt voor het bezitten van een plastic tas.

Je ledematen worden dan wel weer in zo'n tasje gedaan. Maar dat is anders.

In Indonesie krijg je voor alles een plastic tasje. Koop je tofu op de markt: plastic tasje. Een kilo sinaasappels: nog een plastic tasje. Pakje sigaretten: weer plastic tasje. Alllemaal zwart, maar in verschillende maten.

Wanneer ik terugkom van de markt hangt heel mijn brommer vol met plastic tasjes. En thuis doen we al die plastic tasjes in een grote plastic tas.

Misschien hebben we ze nog wel eens nodig, vindt mijn vrouw.

Meestal weiger ik de plastic tasjes. Slecht voor het milieu zeg ik dan.

Ik krijg een mooie glimlach terug. De meest fraaie is van de fruitjuffrouw. Ze heeft al haar tanden nog. Bovendien zijn ze hagelwit.

Dat komt door de knoflook waarop ze de hele dag op kauwt. Ze stinkt ontzettend uit haar mond.

,,Vandaag geen plastic zakje, meneer?"

,,Nee hoor, ik heb mijn eigen tas bij me."

,,Maar dan wordt ie vies. Niet erg meneer?"

,,Nee hoor, ik was hem elke week."

,,Stukje zeep dan? Is nieuw."

,,O ja, fijn, wil ik wel."

,,Krijgt meneer ook een nieuw plastic tasje, een rode. Met reclame erop."

,,Daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag, meneer. Komt u morgen weer?"

zondag 21 september 2008

Porno-hetze II

Niet alleen ik zit te lullen over die op handen zijnde anti-pornowet. De wet moet alles wat maar een beetje naakt laat zien verbieden.

In de Golkar partij, jarenlang onder de vorig jaar overleden president Soeharto de grootste partij in de archipel, is een scheurtje ontstaan.

Zo'n 20 centimeter onder de navel van een Balinese politica. Zij vindt de wet onzin.

Ze staat daarin niet alleen. Heel Bali hekelt de plannen van de collega's uit Jakarta.

Hoe kan het ook anders. Bali is immers geen moslimgebied. Hier heerst de Hindu-godsdienst. En dat is van een heel andere orde.

Tempels laten een 8-armige Shiva zien die aan elke hand een jonge maagd aan het liefkozen is.

Ganesh doet wonderen met zijn slurf en blaast man en vrouw tot onvoorspelbare hoogten. Iets lager op de tempel liggen de meisjes nog na te puffen van de raketvlucht.

Pronte borsten, sluike haren en zinnelijke lippen.

De kunstenaars die met hamer en houweel deze lichamen vormden, zouden nu worden gestenigd.

In Aceh dan want daar geldt de Sharia al.

Maar de Balinese politica is ook eerlijk: ,, er wordt gewoon veel geneukt hier op Bali. Toeristen komen daar op af. Geen sex, geen toerisme. Zo zien wij dat."

Zoiets zei ze in een lang opiniestuk in de Jakarta Post.

Maar ze begon natuurlijk met de tempels enzo. ,,Moeten die soms allemaal worden afgebroken?"

Ik moest een beetje denken aan de Taliban. Deze rovers hebben ook een paar prachtige Buddha beelden kapotgeschoten.

Ze gebruikten tanks met hele lange lopen.

Een absoluut fallussymbool denk ik dan.

zaterdag 13 september 2008

Porno-hetze

Vandaag las ik een bericht in The Jakarta Post. Het ging over een op handen zijnde anti-pornowet.

Tsja, dacht ik bijmezelf, volgens jaar zijn er verkiezingen.

De politici maken wat schijnbewegingen. Ze willen hun corruptie onder de smoezelige deken van de pornografie verbergen.

Erg slim want het in het electoraat vallen veel strenge moslims te winnen.

De meeste moslims hier interesseert het geen reet. Porno of geen porno.
Bovendien barst het van de hoeren. Het is een bruisende industrie. Mensen verdienen er hun brood mee.

In 1 van mijn internetcafe's wordt bijna alleen maar porno gesurft. Op Alexa kun je zien dat porno op nummer 1 staat wanneer het gaat om het internetbezoek van Indonesie.

Lekker toch?

De wet, zo las ik verder, geldt ook voor artiesten.

Billenschuddende Dangdut zangeressen kan straks niet meer. Zij kunnen straks allemaal de illegaliteit in.

Wordt het dus nog ranziger. Ik haat Dangdut.

Ik heb op het bericht in de krant gereageerd. Momenteel ga ik door de censuurmolen heen.

Ben benieuwd.

vrijdag 12 september 2008

Joris Driepinter

Ik ben een echte melkdrinker. Het is mijn favoriete drank. Daarna komt cola. De echte. Uit een authentiek flesje. Zo'n blikje smaakt weer heel anders.

Cola drink ik vooral wanneer ik ziek ben. Het doodt de bacterien. En de rest ook, heb ik wel eens gehoord.

In Indonesie hebben ze geen melk zoals in Nederland. Hier manipuleert Friesche Vlag. Vette melk voor magere mensen.

In Nederland dronk ik de laatste jaren sojamelk. Even wennen maar wel lekker. Als het maar koud is.

In Indonesie hebben ze ook sojamelk. Maar alleen in die kleine pakjes. Daarnaast is er soja-meloensap, soja-citroensap en ga zo maar door.

Vandaag zag ik op de televisie dat de keuringsdienst van waren morfaline in soja-produkten heeft aangetroffen. Ook had de dienst ontdekt dat veel etenswaren in een bepaalde supermarkt verlopen waren.

Dat zijn nog eens goede berichten, dacht ik.

Ik wist niet eens dat ze hier een keuringsdienst hadden.

Waarom gaan ze niet eens naar de markt. Bij de slager zijn meer vliegen dan vlees te vinden. De visboer heeft schurft op zijn handen. En de groenteboer verkoopt blauwe meloenen.

Daar is waarschijnlijk geen eer te behalen. Onbegonnen werk.

Na de Friesche Vlag en de sojamelk ben ik hier overgestapt op de kokosnootmelk. Daar kan niet mee gekloot worden.

Het is een heidens karwei om zo'n noot te breken. Ik gebruik zo'n krom hakmes en sta toch wel zo'n 5 minuten te houwen.

Maar dan heb je ook wat.

Kokosnootmelk met wat ijs is voortreffelijk. Wel gewoon uit de noot drinken.

Wanneer ik tijd over heb, gooi ik de melk en het witte vlees dat aan de binnenkant van de noot zit in onze blender.

Een kokosnootmilkshake heb je dan.

Ik had die eerder in Thailand gedronken. In Nederland probeerde ik het ook te maken met geimporteerd kokosnootsap en -vlees.

Dat smaakte nergens naar.

Nu heb ik het geheim omtdekt. Er grooien veel kokosnoten op het land van mijn vrouw dus daar ben ik de laatste tijd vooral te vinden.

Soms val ik tevreden in slaap onder mijn favoriete kokosnootboom.

Tuurlijk heb ik mijn helm op.

dinsdag 9 september 2008

Ethische poep

Naast mijn werk is een restaurant. Het is een steakhouse. Helemaal gericht op buitenlanders. Net zoals mijn peperdure internetcafe.

Ik moet toegeven. Ze zijn heel goed. De schnitzels, gordon bleu's en pizza's zijn de beste hier. De sapjes worden helaas wat teveel aangelengd met water, maar goed.

Het is te billijken.

De eigenaresse heeft een vriendin. Ze is lesbisch. En getrouwd. Zegt ze. Dat kan helemaal niet hier in Indonesie. Dit is een moslimland.

Homo's worden gedoogd maar trouwen is onmogelijk.

Ze bedondert de boel kortom.

Nu is ze met haar vriendin naar Australie vertrokken om te werken. Het restaurant loopt goed, maar een vliegticket betalen is onmogelijk. Hoe dan?

Ze bedondert de boel.

Let op!

Ze heeft haar vriendin uitgehuwelijkt aan een Australier.

,,Als jij haar wilt neuken moet je voor mij een ticket, een baan en een visum regelen." Natuurlijk zei ze het niet zo maar daar kwam het wel op neer.

Er zijn een paar maanden voor nodig geweest om die Australier het net in te lokken.

Raffinement en achterbaksheid. Een scheutje jalouzie en je tekent een Indonesier.

Die Australier doet triuwens netzoals Mel Gibson. In werkelijkheid is hij een slap aftreksel van Forest Gump.

Hij heeft het dus gedaan. Zijn hotelletje staat inmiddels op naam van zijn en haar vrouw.

,,Schaakmat" , zij mijn beste vriend over de zaak.

Mijn beste vriend is uiteraard Nederlander. Ik laat me niet te veel in met de lokalen hier. Oke een paar goed opgeleide Chinezen mag ik graag zien.

Maar dat gebeurt niet te vaak. We werken allemaal hard.

Mijn beste vriend zit hier al veel langer dan ik.

,,Als je niet oppast poep je al je etisch besef eruit hier."

dinsdag 2 september 2008

Ramadan

Het is al weer 2 dagen Ramadan in Indonesie. Voor sommigen 1 dag. Er was een beetje onenigheid over de startdatum hier.

,,Dat heeft met de stand van de maan te maken" , legde ik uit.

,,Lul maar raak", glimlachten ze terug.

Ik heb helemaal niets met wat voor geloof dan ook. De moslims profileren zich te veel vertel ik hier altijd.

,,Waarom moeten jullie uit elke moskee zingen dat Allah groot is?"

In een straal van ongeveer 50 meter rondom mijn huis staan drie moskeeen. Allemaal toeteren ze hetzelfde in het rond.

De een nog harder dan de ander.

,,Geef mij het serene klokgelui maar. Die zingt nooit vals."

,,Lul jij maar raak" , glimlachen ze terug.

De gebeden in Indonesie zijn niet zoals in Turkije of Iran. Ik kan het weten. Ik ben er geweest. Daar wordt het gebed over gelaten aan geschoolde Imams.

Hier mag iedereen een gebedje doen.

Laatst hoorde ik iemand hijgend zingen over sigaretten, drank en vrouwen.

,,Wil ie soms wat meer van dat alles?", vroeg ik aan mijn vrouw.

,,Lul jij maar raak" , glimlachte ze terug. ,,Nee , hij heeft spijt dat constant sigaretten leent en zijn geld direct opdrinkt. Hij hoopt dat zijn vrouw hem hoort bidden."

Soms hoor ik ook kinderen bidden. Dat is wel aandoenlijk omdat ze de tekst wel eens vergeten. Je hoort dan een hoop gegiechel, wat gestamel, en opeens de zware stem van de Imam.

,,Lullen jullie maar raak." Ik denk dat hij dat zegt. Nou ja, ik hoop het.

Afgelopen nacht was er een fanatiekeling achter de microfoon gekropen. Met zo'n hoge, snijdende stem schreeuwde hij de donkere nacht in.

Ook om 4 uur in de ochtend is Allah groot tenslotte.

Ik werd een beetje bang van die man.

Een kennis van me is laatst midden in de nacht met kromzwaard naar de moskee gehold.

,,Is het nu eens uit met dat gejank van jullie, zo midden in de nacht."

Hij is verhuist en ik heb hem niet meer gezien.

zondag 31 augustus 2008

Ziek

De afgelopen dagen ben ik ziek geweest. Een koudje gevat bij een gemiddelde temperatuur van zo'n 30 graden.

Ik weet nog precies wanneer het was. Ik was aan het wandelen met mijn hond, het waaide maar het was ook vies warm.

Ik nam een duik in de zee en voelde op het strand de kou in mijn botten kruipen.

Als een braadworstje in weken oude Croma zat ik op mijn werk achter de computer. En het werd alleen maar erger. Ik had geen honger, staakte het roken en dronk alleen nog maar kokosnootmelk.

Vijf dagen in bed gelegen. Geslapen en gedroomd over vallende herfsbladeren op de Holterberg. Met een dikke muts op zoeken naar eikeldopjes om daarop vervolgens te fluiten.

Het waren een paar mooie dagen. Ziektewinst kan soms ook erg louterend werken.

Hier ga ik nooit naar de dokter. Het enige dat hij voorschrijft is antibiotica.
Toen mijn pleegdochter laatst ziek was, een verkoudheidje, kwam zijn assisente met een literfles amoxicicline aanzetten.

Ik werd erg boos en kreeg natuurlijk een paar glimlachen terug.

Wat ik wel doe wanneer ik ziek ben is me laten masseren. Ik heb er heel lang over gedaan om de juiste masseur te vinden. De meeste Indonesische massages bestaan uit heel hard knijpen en je vingers uit de gewrichten trekken.

Andy , mijn masseur, is geregistreerd. Weliswaar dateert zijn briefje uit 1995, maar goed, ooit was ie goed genoeg om zo'n papiertje te krijgen. Bovendien heeft hij een boekje over de gewrichten en spieren van het menselijk lichaam. Dat stelt een beetje gerust.

Voordat Andy gaat masseren, fluistert hij altijd eerst een paar woorden.

,,Ik probeer de boze geesten uit uw lichaam te halen meneer."

Hij blaast wat en draait bezwerende rondjes met zijn handen. Die handen zijn van goud trouwens. Andy kent mijn lichaam, weet waar mijn zwakke plekken zitten en behandeld ze uitermate verfrissend.

Ik ben een kenner , zolangzamerhand.

In Singapore ga ik altijd naar een Chinees toe voor een voetzoelreflex massage. De laatste keer voelde ik de pijn uit mijn voeten stromen. Na 1 uur lopen zat ie er weliswaar weer in, maar goed. Het was perfect.

De meest bijzondere massage heb ik in Peking gehad. Een tantra-ding. Die man ging de energiebanen buiten mijn lichaam masseren. Hij deed heel moeilijk en het leek hem heel veel kracht te kosten.

,,Moak mie de kop niet gek" , zei ik in mijn beste Chinees.

Ik ben misschien wel een beetje te nuchter voor het het leven hier. Oosterse wijsheden zijn leuk, maar wanneer ze verder dan 100 kilometer ten oosten van Bathmen liggen, haak ik af.

maandag 18 augustus 2008

Koninginnedag

Gisteren vierde Indonesie haar 63ste verjaardag. De eilandenarchipel is ruim een halve eeuw onafhankelijk. En dat moest gevierd worden. Mensen houden immers van feestjes. Vooral als ze niets te vreten hebben. Het doodt de tijd een beetje.

Ik zapte thuis wat van zender naar zender en zag eigenlijk overal het zelfde. Ingevallen wangetjes van mensen die echt niets te eten hebben. En met pukkels bezaaide gezichten van mensen die alles wat eetbaar is in vette olie gooien. Sommigen, waaronder ik ook, zijn vadsig.

En dat is lastig, kan ik vertellen. De hitte pakt je bij de strot en stompt je in de volle maag.

Maar wat zag ik nog meer opt de 63ste verjaardag van Indonesie. Geen Nederlandse vlaggen die in de fik werden gestoken. Geen verwijten over dit en dat en zus en zo. Geen als.....dan.....

Nou ja, het boetekleed werd overigens ook niet aangetrokken. Het was in mijn ogen wel wat gepaster geweest overigens. Het gaat slecht met de economie, het land wordt geteisterd door natuurrampen. En er is (zucht-heb je hem weer) veel corruptie.

Ik zat op mijn stoel gekluisterd te kijken naar de variant op het Nederlandse koekhappen. Hier heet dat kroepoek happen.

Ik maakte een sprongetje toe ik moslimmannen zag zaklopen.

Ik speelde luchtgitaar bij het bamboe-paalzitten.

Ik begon te gapen bij het kokosnoot schieten en zag me zelf in wazige beelden klootschieten te Eefde.

Er is dus helemaal niets veranderd hier. Leve de koningin riep ik.

zondag 17 augustus 2008

Singapore exit

Wanneer ik in Singapore ben slaap ik altijd in Bugis. Het Cosy Corner guesthouse heeft een fraai rooftop waar je voor een bed maar 12 Singapore dollar betaalt. Zo'n 6 euro zeg maar. Deze keer sliep ik met een aantal Japanners op het dak. Samen tuurden we naar de skyline van de stad. Een Japanner was straatartiest. Hij had een fluit en oefende tot diep in de nacht. Hij had ook een rasta kapsel en leek eigenlijk helemaal niet op een Japanner. Hij praatte wel zo. Hoe hij floot ben ik al weer vergeten.

In Bugis zit ik altijd op m'n vaste plekje, vlak voor de grote overdekte markt en achter de Bugis Junction. Ze verkopen daar verse sapjes. Ik sla er in een uur meestal een stuk of zes achterover. Ananas is mijn favoriet.

Deze keer kwam ik in gesprek met een echte Singaporees. Geen Chinees, geen Maleisier, een beetje Engels bloed. Een minderheid kortom. In zijn eigen stad nog wel.

En hij was boos.

,,Je moet nu zelfs Chinees kunnen spreken om een baan te krijgen." Engels is de officiele taal in Singapore. Het is trouwens prachtig wanneer je de Chinezen met zo'n bekakt Engels accent hoort spreken.

Daarnaast zijn de Chineze vrouwen ook prachtig. Een melkwitte hoid, gitzwarte haren. Rank en uitgebalanceerd.

Onderhuids speelt er dus een hele boel in Singapore.

,,Daar hoor je niets over, maar het borrelt. Het komt vanzelf wel boven."

Het zijn de Chinezen zonder god en de moslims uit Maleisie die rommel maken in het schone Singapore.

,,Ze zoeken contact met elkaar. Eigenlijk moeten ze niets van elkaar weten maar sinds de aanslag in New York zijn ze opeens goede vrienden geworden."

De moslims zoeken geld bij de rijke Chinezen zonder God. De Chinezen zoeken hetzelfde maar zeggen iets anders.

,,Recht, orde en discipline."

In Singapore heb ik veel moslim mannen met van die baarden gezien. Ze lopen in witte jurken waaronder van die kromme harige benen uitsteken. Hun vrouwen zitten natuurlijk thuis.

,,Ook hier krijgen de moslims steeds meer macht."

Onlangs kreeg Channel NewsAsia (de NOS van Singapore) een standje omdat ze een programma hadden gemaakt waarin twee homo's voorkwamen. Het was een klusprogramma.

Vanochtend las ik in de Jakarta Post dat de moslim gemeenschap in Indonesie een uitspraak over homo's had gedaan.

,,Mensen zijn allemaal gelijk in de ogen van God". Echt waar!!!

zaterdag 16 augustus 2008

De vrolijke Islam

In geen enkel land wonen zoveel moslims als in Indonesie. Maar de staat is seculier. Officieel hangt Indonesie geen geloof aan. Toch zie je aan de details dat het tegendeel bewezen wordt.

De soaps in Indonesie gaan steeds vaker over geloofszaken. Een boef wordt gevangen en bekeert zich in de gevangenis tot moslim. Een overspelige vrouw die op straat is gezet wordt met betraande ogen opgevangen door een goedhartige moslimfamilie.

Meer concreet: de bekende Dangdut zangeres Dewi Persik, mag in veel steden niet meer optreden. Ze draait teveel met haar kont. Iets dat gewoon bij die muziek hoort. De miss Indonesie verkiezing werd in Sumatra verboden omdat het tot gelschtsziekten zou leiden.

Momenteel speelt de zaak Ryan in Jakarta. De homo-jongen heeft 5 voormalige partners omgelegd en sommigen geloof ik ook ijn stukken gesneden. Zelfs kwaliteitskranten als de Kompas, pakken het voorval aan om flink van leer te gaan tegen de homo-scene in Indonesie.

Maar wie hier gewoon rondwandelt merkt daar niets van. Er wordt bier gedronken. Hoofddoeken zijn niet verplicht en de gebeden uit de moskee lijken vaak meer op een soundmixshow dan op een serieuze geloofsuiting.

Het valt te bezien welke kant het opgaat met de moslimcultuur hier. De regering staat onder forse druk van behoorlijk extreme Islam-groepen. Een peiling wees laatst uit dat de bevolking niet negatief tegenover het ten dele invoeren van de sharia staat.

En dan zijn er de natuurlijk de Chinezen. Zij hebben geld verdienen tot geloof verheven. En, zo hoorde ik in Singapore, sluiten geheime deals met extreme moslims.

Maar daarover later meer.

Morgen is Indonesie 63 jaar onafhankelijk. En dat ga ik vanavond al vieren.

vrijdag 8 augustus 2008

Singapore

Morgen ga ik naar Singapore voor een nieuw visum. En hoewel Singapore maar een paar kilometer van de Indonesische Riau eilanden ligt is het er totaal anders.

Het is er netjes, schoon en geordend. Mensen gooien rommel in de prullenbak en de taxichauffeurs zeggen niet "ja" als ze eigenlijk nee bedoelen. Daarnaast rijden ze ook niet eerst 10 rondjes om je vervolgens op een verkeerde plek af te zetten.

De mensen zijn eerlijk en gediciplineerd. Er wordt gewerkt en dat valt aan de stad af te zien.

Ik hou van Singapore. Hoe langer ik in Indonesie ben hoe meer ik me een Nederlander ga voelen. Hard werkend en godsvrezend. Hoe wel dat laatste voor de Singaporezen niet geldt werken ze wel hard.

Ik ga lekker wandelen en naar de bibliotheek. Waarschijnlijk ook naar de film en natuurlijk heel veel varkensvlees eten.

Singapore is heel lang een Engelse kolonie geweest. Indonesie heel lang een Nederlandse. Je zou bijna denken dat het onze schuld is dat Indonesie nog een ontwikkelingsland is.

Maar hoe hebben die Engelsen - Hong Kong is ook zo'n fraai voorbeeld - toch hun voetafdrukken zo duidelijk weten te zetten in die landen.

Hier in Indonesie hebben we op ijzeren klompen gelopen en waar we onze voetstappen hebben gezet zal nooit meer gras groeien.

woensdag 6 augustus 2008

Porno

Wij hebben 2 internetcafe's. De ene is puur gericht op toeristen. Buitenlanders die mailtjes versturen, chatten, skypen of hun foto's op cd's branden. Het loopt als een tiet.

Maar graag willen we dat de mensen uit het dorp ook gaan internetten. Indonesie loppt ontzettend achter wanneer je het vergelijkt met buurlanden zoals Singapore of Kuala Lumpur. Er valt kortom dus een markt te winnen.

In het "toeristen" internetcafe komen nauwelijks mensen uit het dorp. Ze zijn te verlegen om tussen de "bule" buitenlanders te zitten. Daarnaast zijn we duur.

We hebben dus een nieuw internetcafe geopend. Naast onze playstationhal. Daar komen veel kinderen. Die kunnen we dan mooi aan het internet helpen, zo is onze gedachte. Daarnaast hebben we de computers uitgerust met fraaie games: Need for Speed, Red Alert, Far Cry etc. Om ze de overstap van de playstation naar de computer wat gemakkelijker te maken.

Maar wat blijkt.

De kinderen gebruiken nauwelijks het internet. Wat we zien zijn jonge mannen met mutsen op die tot diep in de nacht porno zitten te surfen. Absoluut ongegeneerd zitten de mannen die 6x per dag naar de moskee gaan, met z'n vijven achter een computer naar Indonesisch bloot te kijken.

Ook een markt inderdaad. Een vleesmarkt weliswaar die je in dit land waarschijnlijk niet lang open kan houden.

zondag 3 augustus 2008

Merel en Roel

De afgelopen weken waren er twee Nederlanders in Pangandaran. Ze komen hier al enkele jaren. Merel is fotograaf en wat Roel doet weet ik niet precies. Het zijn aardige mensen. Het soort dat je graag om je heen wilt hebben.

Roel en Merel willen hier graag een huis huren. Ze hoeven dan niet telkens in een hotel te slapen wanneer ze in Pangandaran zijn. Als ik wat vind dan stuur ik ze een email. Ik ga een beetje mijn best doen.

Misschien kunnen we samen wel wat artikelen maken. Dat zou natuurlijk hartstikke mooi zijn.

Een paar maanden geleden sprak ik hier ook een fotograaf. Hij had een leuke foto gemaakt van een " surfbabe" in een burkina. In Nederland was er op het zelfde moment een relletje over een Zwols zwembad. Dat had een meisje geweigerd die in een burkina aan het zwemmen was.

De foto legde in 1 keer het bekrompen denken van de Zwolse badmeester vast: het Indonesische meisje was een fraai exemplaar. De burkina en het surfboard met op de achtergrond wuivenende palmbomen en een helderblauwe zee vormden een mooie compositie.

En wat we niet konden horen op de foto , zo vertelde de fotograaf grappend, was het middaggebed dat uit de moskee te horen was.

vrijdag 1 augustus 2008

Paranormaal

Mijn vrouw is erg bijgelovig. Gisteren is ze naar haar oom in Sumatra geweest. Hij kan vanaf Sumatra precies zien wat er hier, enkele honderden kilometers verder, aan de hand is. Hij hoeft z'n ogen maar dicht te doen en ziet....

De oom heeft mijn vrouw een steentje gegeven die ze in ons nieuwe zaakje moet verstoppen. Dan komen er geen geesten en veel klanten. Ik geloof dat de hele zaak al vol ligt met steentjes, bloemen en (inmiddels verdorven) etenswaren.

Ik heb helemaal niets met dat bijgeloof. Hoe langer ik hier ben, hoe meer het me is gaan tegenstaan. Ik zie alleen maar mensen zonder opleiding die van allerlei onzin uitkramen.

Laatst had er iemand kiespijn. De pijn zou komen door beestjes die in de kies zaten, zo wist de oude genezeres van ongeveer 80 jaar. Ze had een uitgehold bamboestokje dat ze tegen de wang van de patient drukte. Vervolgens gooide ze wat zelf meegebracht water in de bamboe. Toen er tenslotten een beestje op de grond viel dat wellicht in de bamboe of het vieze water zat, lachtte ze hard.

,,Zie je wel" , zei ze terwijl ze me triomfantelijk aankeek.

Val toch dood, dacht ik.

woensdag 30 juli 2008

Sarah

Mijn overbuurmeisje heet Sarah. Ze is stom. Ik bedoel dat ze niet kan praten. Verder heeft ze de slim- en sluwheid die alle Indonesische vrouwen hebben. Als mijn vrouw weg is komt ze altijd op bezoek.

Laatst had ze een briefje met daarop haar naam geschreven. Daaronder stond een hartje getekend. Ze wilde graag dat ik mijn naam onder dat hartje schreef.

Ik heb dat natuurlijk niet gedaan. Ze zou ongetwijfeld het hele dorp rondgaan met het briefje. ,,Ooeei waaa, eeeee", zoiets zou ze overal uitroepen. In de hoop dat mijn huwelijk kapot gaat, ik mijn vrouw voor het hoofd sla en vice versa.

Sarah kijkt dan van een afstandje tevreden toe en maakt het bekende "applaus gebaar". Dat betekent dat mensen blij zijn wanneer anderen iets vervelends overkomt.

Want daar is Sarah natuurlijk op uit. Dat mij iets naars overkomt.

En met haar velen denk ik wel eens. Maar dat misschien ten onrechte.

dinsdag 29 juli 2008

Nieuws

Ooit was ik journalist. Ik volgde de politiek op lokaal niveau, schreef van allerlei genres en was daar heel tevreden mee. Nu schrijf ik toeristische teksten over steden en landen als Edinburgh en Zuid-Afrika.

Sinds ik in Indonesie woon heb ik 1 keer gesolliciteerd bij De Pers. ,,Goede c.v, mooie verhalen , maar we hebben al iemand in Indonesie." Alsof de berichtgeving over Indonesie gebaat is bij 1 verslaggever per krant.

Toen Ben Knapen werd opgevolgd door Elske Schouten bij de NRC was ik ook al een beetje pissig.

Hoewel ik de taal nog steeds niet goed beheers volg ik het nieuws zo veel mogelijk. En dan vooral de politiek, omdat ik het zo interssant vind.

Maar dat was in Nederland , weet ik nu. Daar houden ze tenminste de schijn van integerheid nog op. Hier is dat niet zo.

De vice-president Kalla (ik heb al geen eens zin meer om zijn naam te checken op google) zei het laatst zo treffend. ''Politici zijn alleen maar bezig met geld verdienen. Dat hebben ze nodig om zich te laten verkiezen. En als ze eenmaal hun zetel veroverd hebben, hebben ze maar een ding voor ogen. Zoveel mogelijk geld binnenhalen voor de volgende verkiezingen."

donderdag 24 juli 2008

Lekker weer

Momenteel is er het droge seizoen in Indonesie. Dat betekent veel zon en weinig regen. Overdag is het vaak te warm. De zon prikt en maakt loom. Toch zet ook hier de klimaatsverandering voort. In de ochtenden regent het vaak en 's avonds kan het behoorlijk afkoelen.

Voor mij is dat heerlijk. In de avonden hangt er een beetje mist en is het aangenaam fris. De ochtenden hebben allemaal een nevel en vaak regent het. Allemaal niet normaal maar ik gedij er goed bij.

De zee is ook wat kouder, maar dat is normaal in dit seizoen.

Het is een wind uit Australie die voor de kou zorgt. Mensen lopen met een muts op en dragen een dikke jas in de avonden. Toch is het nog zo'n graadje of 20.

Ook ik ril al een beetje bij deze temperaturen. Maar toch ik vind het heerlijk.

Misschien moeten ze hier, netzoals ze in Den Haag palmbomen gaan planten, wat statige beuken- en kastanjebomen planten.

Want de herfst met haar stormen en prachtig gekleurde bossen is toch wel erg fraai.

maandag 21 juli 2008

visum

Wanneer ik een nieuw visum moet aanvragen hoef ik niet meer naar Singapore. Ik kan me elke maand melden bij de Immigratiedienst in Ciawi. Ze hebben er een stuk of tien pasfoto's en vingerafdrukken van elke hand van mij.

Elke keer wanneer ik naar Ciawi ga moet ik extra geld betalen. De ene keer om de procedure wat sneller te laten verlopen, de andere keer omdat mijn begeleider dat zegt.

,,Geef nou maar wat, dan werken ze je de volgende keer tenminste niet tegen."

Wanneer ik thuis kom moet ik een brief van de plaatselijke politie hebben. Ook daar moet ik weer "extra" voor betalen.

Over twee weken is mijn visum verlopen. Ik kan naar Ciawi, dat ongeveer 2 uur rijden is of naar Singapore, waar gewoon netjes op een papier staat hoeveel een visum kost.

Ik ga naar Singapore.

woensdag 2 juli 2008

President maant politie tot onpartijdigheid

President Susilo BamBang Yudhoyono (SBY) heeft de politie opgeroepen tot neutraliteit tijdens de aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar.

Dinsdag 8 juli beginnen de campagnes. 1 april volgend jaar zijn er verkiezingen.

De politie heeft geen stemrecht in Indonesie.

Tijdens de vorige verkiezingen liet een hoog geplaatst poltie-officier openlijk zijn voorkeur uitgaan naar Megawati.

Zoiets kan niet meer, volgens SBY.

Ook waarschuwde de president de politie het hoofd koel te houden. ,,Ga niet in op omkoperijen en neem geen geld aan. Doe uw werk zoals dat van u verwacht wordt."

maandag 30 juni 2008

Megawati volgens peiling president

Wanneer er nu verkiezingen zouden plaatsvinden in Indonesie, is de huidige president Yudhoyono (SBY) de grote verliezer.

Voormalig president Megawati Soekarnoputri zou de verkiezingen winnen.

Dit heeft een poll uitgewezen.

De overwinning van Megawati heeft voornamelijk te maken met de prijstijgingen van benzine due Yudhoyono de laatste maanden heeft moeten doorvoeren.

De prijsstijging van benzine is echter nog niet overal doorgevoerd.

Wanneer de prijzen van het openbaar vervoer blijven stijgen zal de populariteit van Megawati nog groter worden. Dit staat als conclusie in de poll te lezen.

bron: Jakarta Post

vrijdag 27 juni 2008

Drugsveroordeelden sneller doodstraf

Drugsveroordeelden moeten sneller worden geexecuteerd. Dat zegt generaal van de politie, Satanto, vandaag in de Jakarta Post.

Volgens de generaal worden drugssyndicaten met name vanuit de gevangenis geleid.

Momenteel zitten er 72 veroordeelden in Indonesische gevangenissen te wachten op de doodstraf.

Slechts drie straffen zijn uitgevoerd. 1 veroordeelde is een natuurlijke dood gestorven. Voor 5 gevangenenen is de straf omgezet in levenslang.

Deze ochtend zijn twee Nigerianen geexecuteerd. In 2001 probeerden de mannen 7 kilo heroine het land binnen te smokkelen.

De Nigerianen zijn door een vuurpeleton van 12 man om het leven gebracht.

woensdag 25 juni 2008

Hoofdprocureur verdacht van corruptie

Urip Tri Gunawan, hoofdprocureur van Indonesie is gisteren schuldig bevonden aan corruptie en omkoping.

Gunawan heeft onder meer een bedrag van Rp. 1 biljoen (108 duizend dollar) ontvangen van een bankdirecteur. De man was ook verwikkeld in een corruptieschandaal. Gunawan eiste geld. Anders zou hij de bankdirecteur aangeven.

Daarnaast heeft de procureur nog eens 660 duizend dollar ontvangen voor een soortgelijke zaak. Deze keer was het geld afkomstig van een zakenvrouw.

De procureur hangt een gevangenisstraf van 20 jaar boven het hoofd.

Indonesie heeft de laatste maanden meerdere corrupte politici en zakenmensen opgepakt.

dinsdag 24 juni 2008

Meerderheid Indonesie voor Sharia

Een nipte meerderheid van de Indonesiers is voor de invoering van de sharia.
Dat heeft een enquete van een Australisch onderzoeksbureau uitgewezen.

52 procent is voor gedeeltelijke invoering van de Inslam-wet. Het afhakken van handen bij diefstal wordt door 40 procent ondersteunt. 45 procent van het moslimland vindt dat vrouwen een burka moeten dragen. Een kwart is er voor dat vrouwen het huis niet mogen verlaten.

In Indonesie wonen ruim 200 miljoen moslims.Het grootste gedeelte daarvan is gematigd moslim.

Indonesie kent een seculiere regering. De laatste jaren staat zij onder grote druk van extremistische moslimgroepen.

In Aceh zijn al aspecten van de sharia ingevoerd. Alcohol en gokken is verboden. Vrouwen zijn verplicht hoofddoeken te dragen.

maandag 23 juni 2008

Rellen in gevangenis Cillacap

Er zijn gisteravond hevige rellen geweest in de Pasir Putih gevangenis op het eiland Nusa Kambangan. Het eiland ligt op 5 minuten van Cillacap, centraal-Java.

De gevangenen hebben verschillende delen van de gevangenis in brand gestoken. De brandweer moest er aan te pas komen.

De rellen braken om 1 uur in de nacht uit. Om 7 uur in de ochtend had de politie weer controle over Pasir Putih.

Pasir Putih is een van de vier streng bewaakte gevangenissen die op het eiland Nusa Kambangan staan.

zondag 22 juni 2008

Kinderen door armoede in weeshuizen

Steeds meer kinderen belanden in weeshuizen omdat ouders niet voor hen kunnen zorgen.

In Indonesie leven zo'n 85 miljoen kinderen. 500.000 leven er in weeshuizen. Van dat aantal heeft 90 procent nog ouders.

De stijging van het aantal kinderen in weeshuizen is te wijten aan de economische malaise.

Prijzen zijn de laatste maanden fors omhoog gegaan. Benzine is met ruim 30 procent gestegen. De prijs van eieren is verdubbeld.

Ruim 235 miljoen Indonesiers leven op minder dan 2 dollar per dag.

donderdag 19 juni 2008

Javaanse rijstoogst stort in

Er zijn grote problemen met de rijstoogst in delen van Java dit jaar. Er is te weinig regen gevallen. Daarnaast eten knaagdieren de rijsplanten op.

Ruim 23 duizend hectare aan rijstvelden is inmiddels aangetast. 415 daarvan zijn door de knaagdieren opgegeten.

Rijstboeren proberen met pesticiden de knaadieren weg te houden. Door het gif gaan jonge rijsplanten dood.

Experst verwachten geen rijsttekort in Indonesie.

Indramuya, een van de aangetaste gebieden, in West-Java produceert jaarlijk 1.3 miljoen ton ongepelde rijst. Dat komt neer op 800 duizend ton gepelde rijst.

donderdag 12 juni 2008

Rotterdam helpt Jakarta in strijd tegen water

Jakarta heeft de hulp van Rotterdam ingeroepen. De Maasstad moet Jakarta helpen in het nemen van maatregelen tegen het stijgende water.

Jakarta zakt elk jaar 6 centimeter dieper in de grond. Het water van de Javaanse Zee stijgt elk jaar. Jaarlijks zijn er in de miljoenenstad forse overstromingen.

Duizenden mensen moeten dan vluchten. Vorig jaar was de snelweg naar het vliegveld Soekarno Hatta ondergelopen. Het vliegveld was onbereikbaar.

Burgemeester Fauzi van Jakarta en Opstelten van Rotterdam zijn blij met de samenwerking. Vooralsnog duurt die 2 jaar.

Een team Nederlandse deskundigen gaat Jakarta adviseren.

,,Nederland ligt lager dan de zee. Hoe komt het dat dat land niet overstroomt", zo vraagt Fauzi zich vandaag af in de Jakarta Post.

zondag 8 juni 2008

Europese duikers terecht

De 4 Europese duikers die sinds donderdag waren vermist zijn weer terecht. 2 Britten, 1 Fransman en 1 Zweed waren aan het duiken in de buurt van het eiland Flores.

De duikers keerden niet terug. De politie stelde een grootschalige zoekactie in.

Eerder deze ochtend werden de duikers gevonden op het eiland Rinca. Dit is een onbewoond eiland. Het ligt 30 kilometer van Flores.

De duikers zijn verzwakt maar verkeren in goede gezondheid. Dat vertelde een woordvoerder van de politie deze ochtend.

vrijdag 6 juni 2008

SBY wil schoner Indonesie

President Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) wil dat meer mensen aandacht schenken aan het milieu. Vandaag heeft hij daarom prijzen uitgereikt aan groepen die zich hebben ingezet voor een schoner Indonesie.

,,Het heeft geen nut meer om ons af te vragen of de klimaatverandering en de verwarming van de aarde echt zijn. We moeten onze houding veranderen en de vervuiling tegengaan", zo sprak de president vandaag.

94 steden en 12 groepen kregen een prijs uitgereikt.

dinsdag 3 juni 2008

Maleisie koopt rijst in Indonesie

Maleisie gaat Indonesische rijst kopen. Het land kampt met een rijst tekort. Veel landen in zuid-oost Azie hebben te weinig rijst. De prijzen zijn de afgelopen maanden fors gestegen.

Indonesie reageerde vandaag positief op het voorstel.

De archipel heeft voldoende rijst in huis. Dit jaar is er zelfs een surplus.

Het is nog niet bekend wanneer Indonesie de rijst gaat exporteren.

maandag 2 juni 2008

Moslim extremisten slaags met pluralisten

Moslim-extremisten van de FPI zijn gistermiddag in gevecht geraakt met de AKKBB. Dat is een beweging die vrijheid van godsdienst propageert.

De beweging vierde haar 63ste verjaardig in en rondom het Nationale Monument in Jakarta.

De politie greep niet in. Het zou de situatie alleen maar ergen maken, vertelde een politewoorvoerder aan de Jakarta Post.

Moslimorganisaties hebben de actie van de FPI afgekeurd. Zij eisen een strenger optreden van de politie.

FPI-extremisten sloegen met bamboestokken. Er waren 34 gewonden.

zaterdag 31 mei 2008

Zakenman gooit geld uit vliegtuig

Een Indonesische zakenman , Tung Desem Waringin , heeft vandaag 100 miljoen Roepia's (bijna 7000 Euro)vanuit een vliegtuig boven Jakarta uitgestrooid. Hij deed dit om een regen van geld te veroorzaken. De man is schrijver en motivator. Met het strooien van geld wil hij zijn nieuwe boek promoten.

Honderden mensen waren vandaag op de been om het geld op te vangen. Veel mensen in Indonesie hebben per dag niet meer dan 1 euro te besteden.

vrijdag 30 mei 2008

Executie dader bomaanslagen Bali in Java

De dader van de bomaanslagen in Bali 2002 zal niet worden terechtgesteld in Bali. Amrozi, de dader , zal op zijn executie in Java moeten wachten.

In Indonesie is het volgens de wet bepaald dat daders worden berecht en gestraft in de plaats waar zij hun misdaad hebben gedaan.

Dit kan alleen veranderd worden door ingrijpen van de minister van Mensenrechten. De minister, Andi Mattalata , bevestigde vandaag dat hij het verzoek vanuit Bali om Amrozi te " verhuizen" heeft gehonoreerd.

Het is niet bekend wanneer Amrozi word geexecuteerd.

donderdag 29 mei 2008

Nieuwe overstroming verwacht in Jakarta

Volgende week zal er opnieuw een overstroming zijn in Jakarta. Dat vertelde een woordvoerder van de Wereld Bank vandaag. De overstroming zal groter zijn dan de vorige. Die was in november vorig jaar. Duizenden mensen moesten vluchtten en de snelwag naar het vliegveld Soekarno Hatta was afgesloten. Dat zul nu weer gebeuren. Maar dan erger.

Jakarta zakt elk jaar 6 centimeter. In de laatste 30 jaar in de kuststad 2 meter gezakt. Dat komt door de klimaatverandering. In Jakarta wordt bovendien veel grondwater opgepompt.

dinsdag 27 mei 2008

Rellen op universiteit Jakarta

Gisteren waren er hevige rellen op de Nationale Universiteit van Jakarta. De aanleiding was de stijging van de benzineprijzen. De politie greep hard in. In de universiteit werd drugs en drank aangetroffen. Studenten zeggen dat de poltie de mensenrechten heeft overtreden.

Op tv waren er beelden te zien van studenten die stenen gooiden naar de politie. De politie gooide de stenen terug. Sommige studenten werden afgetuigd. Er waren bebloede gezichten te zien van politie en studenten.

maandag 26 mei 2008

Stijgende prijzen

De benzine is 2 dagen geleden met 28.7% gestegen. De prijs van een liter benzine staat nu op Rp.6000. Nog steeds minder dan 50 eurocent. Deze prijs geldt alleen bijna de officiele tankstations. Benzine die " op straat" wordt gekocht is duurder. Tussen de Rp. 6500 en Rp. 7000. De kwaliteit is ook minder.

De prijsstijging heeft rellen veroorzaakt door heel het land. De regering steunt de armen. Zij krijgen tot het eind van het jaar een bijdrage. Elke maand Rp. 100.000. De gemeenten worden belast met de uitgifte van het geld.