In geen enkel land wonen zoveel moslims als in Indonesie. Maar de staat is seculier. Officieel hangt Indonesie geen geloof aan. Toch zie je aan de details dat het tegendeel bewezen wordt.
De soaps in Indonesie gaan steeds vaker over geloofszaken. Een boef wordt gevangen en bekeert zich in de gevangenis tot moslim. Een overspelige vrouw die op straat is gezet wordt met betraande ogen opgevangen door een goedhartige moslimfamilie.
Meer concreet: de bekende Dangdut zangeres Dewi Persik, mag in veel steden niet meer optreden. Ze draait teveel met haar kont. Iets dat gewoon bij die muziek hoort. De miss Indonesie verkiezing werd in Sumatra verboden omdat het tot gelschtsziekten zou leiden.
Momenteel speelt de zaak Ryan in Jakarta. De homo-jongen heeft 5 voormalige partners omgelegd en sommigen geloof ik ook ijn stukken gesneden. Zelfs kwaliteitskranten als de Kompas, pakken het voorval aan om flink van leer te gaan tegen de homo-scene in Indonesie.
Maar wie hier gewoon rondwandelt merkt daar niets van. Er wordt bier gedronken. Hoofddoeken zijn niet verplicht en de gebeden uit de moskee lijken vaak meer op een soundmixshow dan op een serieuze geloofsuiting.
Het valt te bezien welke kant het opgaat met de moslimcultuur hier. De regering staat onder forse druk van behoorlijk extreme Islam-groepen. Een peiling wees laatst uit dat de bevolking niet negatief tegenover het ten dele invoeren van de sharia staat.
En dan zijn er de natuurlijk de Chinezen. Zij hebben geld verdienen tot geloof verheven. En, zo hoorde ik in Singapore, sluiten geheime deals met extreme moslims.
Maar daarover later meer.
Morgen is Indonesie 63 jaar onafhankelijk. En dat ga ik vanavond al vieren.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten