Ziek

De afgelopen dagen ben ik ziek geweest. Een koudje gevat bij een gemiddelde temperatuur van zo'n 30 graden.

Ik weet nog precies wanneer het was. Ik was aan het wandelen met mijn hond, het waaide maar het was ook vies warm.

Ik nam een duik in de zee en voelde op het strand de kou in mijn botten kruipen.

Als een braadworstje in weken oude Croma zat ik op mijn werk achter de computer. En het werd alleen maar erger. Ik had geen honger, staakte het roken en dronk alleen nog maar kokosnootmelk.

Vijf dagen in bed gelegen. Geslapen en gedroomd over vallende herfsbladeren op de Holterberg. Met een dikke muts op zoeken naar eikeldopjes om daarop vervolgens te fluiten.

Het waren een paar mooie dagen. Ziektewinst kan soms ook erg louterend werken.

Hier ga ik nooit naar de dokter. Het enige dat hij voorschrijft is antibiotica.
Toen mijn pleegdochter laatst ziek was, een verkoudheidje, kwam zijn assisente met een literfles amoxicicline aanzetten.

Ik werd erg boos en kreeg natuurlijk een paar glimlachen terug.

Wat ik wel doe wanneer ik ziek ben is me laten masseren. Ik heb er heel lang over gedaan om de juiste masseur te vinden. De meeste Indonesische massages bestaan uit heel hard knijpen en je vingers uit de gewrichten trekken.

Andy , mijn masseur, is geregistreerd. Weliswaar dateert zijn briefje uit 1995, maar goed, ooit was ie goed genoeg om zo'n papiertje te krijgen. Bovendien heeft hij een boekje over de gewrichten en spieren van het menselijk lichaam. Dat stelt een beetje gerust.

Voordat Andy gaat masseren, fluistert hij altijd eerst een paar woorden.

,,Ik probeer de boze geesten uit uw lichaam te halen meneer."

Hij blaast wat en draait bezwerende rondjes met zijn handen. Die handen zijn van goud trouwens. Andy kent mijn lichaam, weet waar mijn zwakke plekken zitten en behandeld ze uitermate verfrissend.

Ik ben een kenner , zolangzamerhand.

In Singapore ga ik altijd naar een Chinees toe voor een voetzoelreflex massage. De laatste keer voelde ik de pijn uit mijn voeten stromen. Na 1 uur lopen zat ie er weliswaar weer in, maar goed. Het was perfect.

De meest bijzondere massage heb ik in Peking gehad. Een tantra-ding. Die man ging de energiebanen buiten mijn lichaam masseren. Hij deed heel moeilijk en het leek hem heel veel kracht te kosten.

,,Moak mie de kop niet gek" , zei ik in mijn beste Chinees.

Ik ben misschien wel een beetje te nuchter voor het het leven hier. Oosterse wijsheden zijn leuk, maar wanneer ze verder dan 100 kilometer ten oosten van Bathmen liggen, haak ik af.