Pornowet toch van kracht

Momenteeel spelen er twee dingen in de Indonesische media.

1. De pornowet is toch geaccepteerd door het Huis van Afgevaardigden. De wet gaat porno in al haar vormen verbieden. Ook tekeningen en gedichten waarin porno voorkomt zijn verboden. Verdacht is het artikel waarin staat dat de interpretatie van porno zeer ruim wordt opgevat. Hand in hand lopen kan dus over een paar maanden ook niet meer in dit land.

En word je gepakt wanneer je een stripverhaal leest waarin blote tieten voorkomen dan draai je de bak in.

10 jaar homosex in de gevangenis betekent dat hier.

Slechts een paar fracties stemden tegen het wetsvoorstel. Zij liepen de zaal uit toen er gestemd werd.

De rest riep Allah Ekbar.

Als tweede speelt er in de media het huwelijk van een 43-jarige moslimklerk met een 12 jarig meisje.

De man zegt dat iedereen niet zo moet zeuren. ,,Haar ouders hebben toestemming gegeven."

Het jonge meisje (in burka): ,,Ik hou van Bapak."

Bapak betekent zoiets als papa, vader.

De overigens steenrijke klerk zegt nog meer minderjarigen te willen huwen.

,,In totaal 7 wil ik er. Mijn volgende huwelijk wordt met een meisje van 7. Daarna eentje van 9."

Hij zegt niet wanneer hij dat gaat doen omdat er zoveel aandacht aan wordt geschonken.

Overigens onderzoekt de politie de zaak wel. Geslachtsgemeenschap met minderjarigen is nog steeds strafbaar in de REPUBKIEK Indonesie. Trouwen ook.

Maar wat precies een minderjarige leeftijd is staat weer niet exact in de wet omschreven.

Hoe dan ook.

Ik ga weg en kom nooit meer terug.

Regendans

Het regenseizoen is begonnen. Een maandje te laat maar dat is normaal hier.

Iedereen komt altijd te laat. Waarom het weer dan ook niet.

Te laat is trouwens ook een Indonesisch woord. Het betkent te laat.

Net zoals gordijn gordijn betkent en knalpot knalpot.

Pakkie aan = een leuke vind ik. Het betekent kleding.

Er zijn honderden woorden hetzelfde hier. Ik ben momenteel bezig met een woordenboek van dezelfde woorden.

Ik denk dat zoiets er nog niet is.

Maar het regenseizoen is begonnen. Het betekent dat het overdag nog warmer is. In de avond krijg je dan zo'n lauwe moessonregen over je heen.

Heerlijk vind ik dat. Ik zit dan altijd buiten onder de mango-boom voor mijn huis. In onze teakhouten schommelstoel.

Want ik geef geen reet om het milieu. Als de regen zo lang op zich laat wachten bestel ik gewoon nog een teakhouten schommelstoel.

Als de regen aan het klieren gaat kan ik dat ook.

In het regenseizoen gaan veel mensen trouwen. Bruiloften zijn nog erger dan in Nederland.

Dat komt omdat moslims niet drinken maar weer wel aan polonaises doen. En bruiloften duren soms wel een paar dagen.

Stel je voor. Dagenlang niet drinken en wel polonaises lopen. Ik laat me nooit zien op dat soort feesten.

Bruiloften worden in het regenseizoen gehouden omdat de mensen dan meer tijd hebben. De rijst is geplant en het wachten is op de oogst.

Netzoala in Bathmen de kermis altijd in september is. Dat heeft ook met de oogst te maken.

Mijn vrouw heeft er een andere mening over.

,,De regen is een test. Als er weinig mensen komen op je bruiloft omdat het regent heb je geen echte vrienden. De goden testen je vriendschappen."

Mijn vrouw is Moslim maar ook animist.

,,Goden en geesten zitten overal. In appels, in dieren, in deuren, in bomen. Ja, jouw moeder ook. Zij is een geest en je moet haar tevreden stemmen. Leg vanavond maar wat bananen onder de mangoboom."

,,Zal ik er een glas sherry voor mijn vader bijzetten?"

De meeste mensen hier denken zoals mijn vrouw. Ze zijn dan wel moslim maar zien overal geesten. De bovenverdieping van mijn huis is verboden terrein bijvoorbeeld.

,,Iedereen ziet daar geesten maar jij wilt ze gewoon niet zien. Mij krijg je er met geen stok naar toe."

Dit maakt de Islam in Indonesie zo vrolijk. Mohammed is nooit alleen. Hij wordt in de gaten gehouden door tal van goden en geesten.

Daarom ben ik ook zo blij dat die anti-pornowet zo veel weerstand krijgt. Door de weeromstuit heeft SBY (de president) het zelfs toegestaan om in bikini rond te lopen.

Ik wandel nu elke dag in bikini samen met mijn hond over het strand.

Indoensie zou er goed aan doen haar Vrolijke Moslim te exporteren.

Of gewoon via de meel versturen.

Edmee

De afgelopen dagen was ik in het ziekenhuis om een lezing te geven.

Mijn vrouw moest toevallig ook bevallen. Dat kwam mooi uit. Ik was daar op uitnodiging van kinderarts Asep.

Hij wilde alles over psychiatrie weten.

,,Dat kennen wij hier nog niet zo goed. En jij Krik weet daar alles van af."

Ik gaf hem helemaal gelijk.

Asep is een leuke man. Hij lacht veel en zenuwachtig.

Zo'n dokter die je graag in je laatste uren aan je doodsbed wilt hebben.

Mensen zoals Asep ken ik maar al te goed. Ze lachen omdat ze niets meer kunnen. Ze hebben te veel ellende gezien om nog serieus te lijken. Asep is halverwege het proces schat ik. Nog een paar 8-jarigen met een schedelfractuur omdat ze van hun brommer zijn gedonderd en Asep is klaar.

Nog 10 3-jarigen die zonder helm bij een dronken vader op de scooter frontaal tegen een vrachtwagen zijn opgeknald en Asep heeft de eeuwige schaterlach.

,,Schizofrenie Krik. Schizofrenie is toch net een I-Pod waarvan de shuffle op reverse is ingesteld? Ik bedoel dat je er uiteindelijk knettergek van wordt? je hoort van alles maar luisteren lukt niet meer. Is dat het Krik? Die schizofrenie van jullie?"

In Indonesie bestaan geen schizofrenen. Ze zijn bezeten door geesten. En ze zijn talrijk ook nog eens.

Ik groette Asep en liet hem alleen met zijn I-Pod op shuffle-reverse.

,,Tot kijk man."

Ik maakte me klaar voor de lezing. Deze keer wilde ik het grondig aanpakken.

Een rollenspel. Ik heb dat altijd een mooie manier gevonden om serieus voor lul te staan.

En daar had ik nu eens echt zin in.

,,Ik ben Jezus en ik kom jullie verlossen."

Ik zag wat zusters zenuwachtig aan hun hoofddoek plukken. In Indonesie dragen zusters een hoofddoek. Niet omdat het hygienisch is. Meer omdat het moslim is.

,,Ik vergeef jullie zonden. Ik ben de herder. Jullie zijn mijn varkentjes."

Vertel mij wat dacht ik. Ik ben hier reuzegoed aan het uitpakken. De verlosser...varkentjes...ze begonnen steeds meer te schuiven op hun stoelen.

,,Uw koninkrijk is gekomen" schreeuwde ik. ,,Kom aan mijn voeten en vind rust en vergiffenis."

1 zuster stond op.

Ze keek me vuil aan.

Ze opende haar uniform en gaf me een blik op een phenergan-fragmentatie-bom.

Ze knipoogde schalks.

Naast haar liet een andere zuster haar billen zien.

Ik zag een cluster-klysma schitteren tussen een stel bruine, platte billen.

Indonesische vrouwen hebben over het algemeen geen billen.

Sommigen hebben weer wel cluster-klysma's.

De verplegers in de zaal zetten opeens allemaal een pantzer-po op het hoofd.

,,Schoft" , zei de cluster-klysma-zuster, terwijl ze gebukt met haar achterste naar me toe stond.

,,Ik blaas je weg."

,,Hond" , siste de phenergan-fragmentatie-bom zuster. ,,Ik maak je af."

Lul maar raak, glimlachte ik terug. ,,Ik zal twee keer opstaan, zo makkelijk krijgen jullie me niet."

Toen hoorde ik een knal.

En nog 1.

Het werd rood voor mijn ogen.

3 dagen later werd ik wakker.

,,Wat zit je toch raar te doen, gekkerd" , zei mijn vrouw.

,,Hier , kijk naar je dochter..hoe ga je haar noemen?"

,,Edmee" , zei ik.

Want eigenlijk gaat nooit iemand dood.

Koboi

In Indonesie is een nieuwe rage aan het ontstaan. Het heet lijndansen.

Mannen en vrouwen lijndansen in het rond. Country muziek begeleidt hen dan.

Alles uit het Wilde Westen is trouwens heel populair hier. Een cowboy noemen ze hier een koboi.

Net zoals mijn vader vroeger.

Barrack Obama is ook erg populair. Hij komt ook uit het Wilde Westen en heeft in zijn jonge jaren in Jakarta gewoond en ging geregeld naar Bogor.

Sommigen denken dat hij daarom ook moslim is. Ik denk dat hij daarom juist geen moslim is.

Het afgelopen weekend was ik ook in Bogor. Vroeger heette dat Buitenzorg. Wij wilden graag de hoofdstad Jakarta naar Bogor verplaatsten.

Het is er niet zo warm. En ook niet zo druk. Tenminste nu. Hoe dat vroeger was weet ik niet.

Soms vraag ik me af hoe Indonesie eruit zou hebben gezien als Bogor nu inderdaad de hoofdstad zou zijn. Maar dat duurt gelukkig niet zo lang.

In de botanische tuin van Bogor zocht ik verlichting. Als een vette prins Siddharta zat ik onder een kokosnootboom te wachten op een bericht van boven.

Mijn laptop is verbrijzeld door een kokosnoot. Mijn illegale Vista-versie moet het doen met wat kokosnootmelk. Geluukig geef ik helemaal niets om materie.

Ik keek om me heen en hoorde in de verte country muziek. Dichterbij zag ik ruiters te paard komen aansloffen.

De man voorop zong door zo'n handmicrofoon. Op zijn hoofd droeg hij een versleten koboy-hoed. ,,Yippie-ayee-yippie-ayoo."

Ayoo betekent "kom op" in het Indonesisch. Wat het in het Amerikaans wil vertellen weet ik niet.

Maar ze zingen het wel. Die Amerikanen.

Eigenlijk was het een trieste troep ruiters. De paarden waren laag en mager. De benen van de kleine Indonesiers sleepten zo'n beetje over de grond. De meeste ruiters droeger sandalen. Echte Wild West-laarzen kunnen ze niet betalen. Ze rookten ook geen sigaren maar kretek. De koboi-hoeden waren vaak afgedragen basebaalpetjes. Roodgeblokte halsdoekjes hadden de ruiters voor hun mond en neus gebonden. Ik zag 1 koboi zijn neus snuiten. Zonder handen.

Ik vroeg ze waar ze naar toe gingen.

,,Waar gaan jullie naar toe?"

,,We gaan naar het lijndansfestival in het midden van de Botanische tuin."

Dat hele country gedoe en dat bijbehorende lijndansen is voor de middenklasse. Een auto kunnen ze niet betalen. Een afgeschreven paard kun je altijd nog slachten.

Als de lijndans-hype weer over is tenminste.

Spookrijders

Het is nog steeds Suikerfeest in Indonesie. Mijn dorp ziet zwart van de mensen.

En van de rook.

Brommers, auto's en alles wat maar een motor heeft rijdt in het rond. Smog zo dicht bij zee is absoluut mogelijk.

Dit jaar zijn er tijdens de feestdagen maar 360 mensen verongelukt. Dodelijk dan. Slechts 836 mensen reden ergens tegen aan. 451 raakten zwaar gewond en 752 had kleine verwondingen.

Dat vertelde een politie-officier vandaag voor de tv. Het stond ook in The Jakarta Post.

De agent had zijn sterren voor de gelegenheid maar eens goed opgepoetst. Snor in de gel. Pet een beetje schuin op het hoofd. Je komt tenslotte niet elke dag op televisie.

,,We zijn er trots op dat er dit jaar significant minder ongelukken zijn gebeurd tijden de feestdagen."

Significante sufferd....

Mijn vriend en ik hebben gereageerd in onze krant.

,,Nogal wiedes dat er zoveel mensen dood gaan" , schreef mijn vriend. ,,Zo lang je hier je rijbewijs gewoon bij oom agent kan kopen, zal nooit iemand leren rijden."

Hij heeft helemaal gelijk. Niemand snapt hier de verkeersregels. Of zoijn die hier misschien anders dan bij ons?

Ze rijden links maar voor de rest geldt hetzelfde.

Ik pleitte voor meerdere suikerfeest-periodes.

,,Het maakt goden niets uit wanneer er offers worden gemaakt. Of u nou in oktober of mei ergens dodelijk tegen aan knalt....de goden nemen u van harte op."

Gespreide suikerfeest-vakanties...ik vind het een retegoed idee.

Want deze drukte slaat echt helemaal nergens op.

Bali Bom

Nog 9 dagen en dan is het precies 6 jaar geleden dat een laffe bomaanslag het leven van 202 toeristen benam.

Plaats: Bali
Doel: Toeristen
Daders: Amrozi, Ali Gufron en Imam Samudra
Lidmaatschap: Jemaah Islamiyah

Vandaag berichtte de Jakarta Post over de naderende executie van het 3-tal.

Ze worden afgeknald. Vuurpeleton. Pang pang- einde verhalenvertellers.

Ik ken toevallig zo'n lid van het vuurpeleton. Hij heeft altijd wel een nieuwtje.

,,Vertel op, het is nog steeds ramadan, je mag niet liegen."

,,We zijn met z'n 10-en. Maar alleen 1 van ons heeft de echte kogel. We weten niet wie dat is. Dus we richten altijd goed."

,,Wist ik al. Kun je beter een beetje in de rondte gaan liegen vriend. Wat moet ik met dit nieuws?"

,,Nou ja, vertel ik eindelijk eens de waarheid, staat het je weer niet aan."

Ik gaf hem een vriendelijke glimlach terug.

Leuker waren de reacties in mijn krant. Een Australische nieuwszender had beelden vanuit de gevangenis laten zien.

Lachende bewakers die het 3-tal schouderklopjes gaf. Trotse bewakers die stoer poseerden voor de camera. Hand in hand met Amrozi, Ali Gufron en Imam Samudra.

,,Heb jij spijt?"

,,Nee nooit van mijn leven. Ook die aanslag op dat hotel in Pakistan - ik ben de naam even kwijt - gewoon een goede zaak man."

,,We zijn in oorlog met Amerika dus we blazen alles op dat ook maar een beetje Amerikaans ruikt."

Een van de bewakers kwam juist aanlopen met wat cola flesjes. De originele.

Tevreden klokte het groepje de colaatjes weg. Even likkebaarden. Een veeg met de rug van de hand over de baard.

,,Ik zou het zo weer doen man...voor de goede zaak."

Verschrikkelijk tuig is het.

Suikerfeest

Vandaag is het suikerfeest. Idul Fitri noemen ze dat in Indonesie. Na een maand vasten en schreeuwen in de moskee kan je weer lekker om 8 uur in de ochtend stomdronken op het strand liggen.

Geen mens die er van op kijkt. Nou ja, of je nog wat te drinken over hebt misschien.

Gisteren begon het feest al. In mijn dorp was een heuse invasie van toeristen. Ik zag zelf een vrachtwagen volgepakt met mensen.

,,Allah Ekbar" , schreeuwde de chauffeur uit een microfoon.

,,Allah Ekbar", schreeuwden de 48 mensen in de open laadruimte.

Iedereen schreeuwde Allah Ekbar.

Als westerling word je daar een beetje bang van. Je leest tenslotte alleen maar slechte berichten over de islam.

Maar Indonesie heeft de "vrolijke Islam".

De afgelopen dagen heb ik ook een soort kerstgevoel gehad. Zo'n deprimerend welbehagen.

Vandaag geeft iedereen elkaar een hand.

,,Sorry voor alles wat ik verkeerd heb gedaan. Sorry voor mijn kwetsende woorden. Sorry voor mijn stuitende daden."

Daarna beginnen ze direct weer met liegen. Het is een soort van jaarlijkse biecht. Heel gemakkelijk.

Vanavond is het feest, een soort koninginnedag. Er wordt veel gedronken en gezongen.

Afgelopen nacht zong men tot ver in de ochtend door. In de moskee. Het was een karaokeshow.

Verschrikkelijk. ,,Allah lalalalaala Ekbar"

Ach nou ja, ik ga hier dus nooit aan wennen. Volgend jaar met de ramadan lekker in Nederland.