Koboi

In Indonesie is een nieuwe rage aan het ontstaan. Het heet lijndansen.

Mannen en vrouwen lijndansen in het rond. Country muziek begeleidt hen dan.

Alles uit het Wilde Westen is trouwens heel populair hier. Een cowboy noemen ze hier een koboi.

Net zoals mijn vader vroeger.

Barrack Obama is ook erg populair. Hij komt ook uit het Wilde Westen en heeft in zijn jonge jaren in Jakarta gewoond en ging geregeld naar Bogor.

Sommigen denken dat hij daarom ook moslim is. Ik denk dat hij daarom juist geen moslim is.

Het afgelopen weekend was ik ook in Bogor. Vroeger heette dat Buitenzorg. Wij wilden graag de hoofdstad Jakarta naar Bogor verplaatsten.

Het is er niet zo warm. En ook niet zo druk. Tenminste nu. Hoe dat vroeger was weet ik niet.

Soms vraag ik me af hoe Indonesie eruit zou hebben gezien als Bogor nu inderdaad de hoofdstad zou zijn. Maar dat duurt gelukkig niet zo lang.

In de botanische tuin van Bogor zocht ik verlichting. Als een vette prins Siddharta zat ik onder een kokosnootboom te wachten op een bericht van boven.

Mijn laptop is verbrijzeld door een kokosnoot. Mijn illegale Vista-versie moet het doen met wat kokosnootmelk. Geluukig geef ik helemaal niets om materie.

Ik keek om me heen en hoorde in de verte country muziek. Dichterbij zag ik ruiters te paard komen aansloffen.

De man voorop zong door zo'n handmicrofoon. Op zijn hoofd droeg hij een versleten koboy-hoed. ,,Yippie-ayee-yippie-ayoo."

Ayoo betekent "kom op" in het Indonesisch. Wat het in het Amerikaans wil vertellen weet ik niet.

Maar ze zingen het wel. Die Amerikanen.

Eigenlijk was het een trieste troep ruiters. De paarden waren laag en mager. De benen van de kleine Indonesiers sleepten zo'n beetje over de grond. De meeste ruiters droeger sandalen. Echte Wild West-laarzen kunnen ze niet betalen. Ze rookten ook geen sigaren maar kretek. De koboi-hoeden waren vaak afgedragen basebaalpetjes. Roodgeblokte halsdoekjes hadden de ruiters voor hun mond en neus gebonden. Ik zag 1 koboi zijn neus snuiten. Zonder handen.

Ik vroeg ze waar ze naar toe gingen.

,,Waar gaan jullie naar toe?"

,,We gaan naar het lijndansfestival in het midden van de Botanische tuin."

Dat hele country gedoe en dat bijbehorende lijndansen is voor de middenklasse. Een auto kunnen ze niet betalen. Een afgeschreven paard kun je altijd nog slachten.

Als de lijndans-hype weer over is tenminste.