Stille Kracht (een parabel)

Dat ik godverdomme hier, midden onder de evenaar, er achter moet komen waar mijn talenten liggen. Op middelbare leeftijd nog wel...er rest me weinig tijd...ik moet aan de slag.

Ik doe aan zinloos geweld tot in de hoogste macht. Ik ben het licht dat mensen met een bijna dood ervaring zien. De Vernietiger. Ik laat ze nog even rondspartelen op het aardse.

Vorige week heb ik mijn eerste moord gepleegd. Ik wandelde op het strand.

,,He trut je staat in mijn zon, pleur op."

,,Wat meneer?"

Met een kokosnoot ramde ik een paar keer op dat eierhoofdje. Die Indonesiers, voer voor orthopeden met hun afwijkene schedels. Ik gaf ze nog wat om zich over te buigen.

Drie klappen met een kokosnoot. Het meisje keek verdwaasd toen ze neerviel. Ik was er niet tevreden over. Met mijn Zwitsrs zakmes sneed ik haar keel open.

Kijk, dat doet een man goed. Ik kreeg een stijve. Niet dat ik wou neuken maar me even aftrekken boven zo'n gladgesneden kut zag ik wel zitten.

Ik kreeg een beetje spijt van die opengereten keel maar kon nog wel klaar komen. Ondanks het gereutel.

Even verderop schoot ik een paar vissers door het hoofd. Mijn colt.45 mag dan wel een oudje zijn, van 1 meter mist ie nooit. Zo'n gaatje in het voorhoofd staat eigenlijk heel wat netter dan het gebeuk met een kokosnoot. Ik vroeg me af of ik me nog eens zou aftrekken.

Maar mijn hond zat al op een lijk te rijden. Ach mijn hond, ik verwaarloos hem, maar nu heeft ie me toch een plezier. Kijk hem eens tekeer gaan.

Toen ik thuis kwam spijkerde ik de huisvrouw aan de deur vast. Ik heb haar nooit gemogen.

,,Jezus als vrouw, hoe bevalt dat nu. Wees in ieder geval blij dat je aan eerste klas teakhout bent vastgenageld loeder. Niet iedereen krijgt zo'n voorkeursbehandling."

Ik heb haar in de fik gestoken, met deur en al. Teakhout dat vlamt als geen ander. En de geur van verbrand mensenvlees...tsja...ik bereidde een nasi voor mijn vrouw.

Terug op aarde

Pfff....godsamme...ik ben weer terug...een verslonsde klus die ik eeuwen geleden in Perzie in gang had gezet.

Toegegeven, mijn adviezen als hofkapper en -stylist - ik stelde het volkje van boeken en poezie lange baarden en zwarte gewaden voor - zijn nogal uit de hand gelopen.

Maar ik heb het land wel waar ik het hebben wil, alhoewel dat groen ook weer heel anders uitpakt. Bedoelt voor ecologische doeleinden maken die Perzen er nu een politieke zaak van.

Tsja, dat georganiseerde toeval in deze moderne tijden, nog wel mijn specialiteit, het valt allemaal niet mee.

Om twee adelaars boven mijn stulpje op de Acropolis tegen elkaar aan te laten vliegen is toch heel iets anders dan de grond in die Indonesische Archipel zonder niet al te veel kleerscheuren te laten trillen.

Ook dat ging mis. De landing verliep op zijn kortst gezegd uiterst rommelig. Ik landde weliswaar in Tsikmalaya maar moest een correctie maken in Bali. En alsof dat nog niet genoeg was moest ik om niet op mijn godenbibs te vallen nog een huppeltje naar Sumatra maken. Als een turnstertje met een slechte landing.

Vroeger draaide ik er mijn hand nog niet voor om om vanaf een willekeurige ster tussen de benen van een 17-jarige te landen.

Goden zijn ook aan slijtage onderhevig, alhoewel het tegendeel vaak beweert wordt.

Ik weet niet of ik er wel goed aan doe hier langer te blijven. Wat administratieve vormfouten leveren in dit van corruptie doordrongen paradijs te weinig op. Daarnaast nemen mijn krachten zienderogen af.

Het landen lukt niet meer. Mijn ogen zien verkeerde dingen. Nog een paar maandjes en ik moet vraagtekens gaan zetten bij mijn interpretatievermogen. Iets dat voor goden vaak de nekslag is.

Misschien moet ik mijn werkzaamheden in de lage landen als manisch zorgzame weer eens oppakken. Het heeft me altijd goed gedaan om zoveel bijeengepakte gekte te zien.

We wachten af....ijs en weder dienende.

Bambang spreekt

Een paar dagen terug zag ik de president spreken. Hij heet Susilo Bambang Yudhoyono.

Mensen noemen hem liefkozend SBY.

Hij hield een praatje over zijn toekomstplannen. In juli zijn er presidentsverkiezingen en SBY wil graag nog 5 jaar aan de macht blijven.

En met hem velen. Op facebook (hier liefkozend fb genoemd) heeft hij zelfs een fanclub.

Misschien vandaar dat strenge moslims het facebook willen verbieden.

SBY droeg een bruine broek en een oranje batikblouse. Hij had geen fez op. Ook de vrouwen in het publiek droegen geen hoofddoek.

Tuurlijk was ik hartstikke verbaasd.

,,Het geloof moet eigenlijk boven de politiek staan. Het is een meer verheven zaak en mag niet als leidraad dienen bij het nemen van politieke besluiten."

Ik zat aan de tv gekluisterd (samsung flatscreen 22 inch)

Het publiek mocht vragen stellen. Het waren allemaal vragen die SBY al lang van te voren had bestudeerd. Een hapklare prak.

In Nederland zouden we het niet vreten. Een rijstschotel zonder satesaus.

Ik begon in te dutten. Zijn familie kwam voor de camera, zijn kleinkinderen deden een salaampje. Het was net dat programma van Jos Brink waarin iemand in het zonnetje werd gezet.

Zelfs de reclame tussen het programma door ging over de president.

,,Walgelijke dansjes van Bali-meisjes. Slim kijkende tieners met een nieuwe Blueberry.

Toen ging Bambang een liedje zingen. Hij heeft een goede stem, dat moet gezegd worden. Hij boezemt wel vertrouwen in.

Het is zo'n man op wiens vlezige buik je je hoofd wel te rusten wilt leggen.

En dan een flink potje gaan janken.

Susilo aait je dan over je hoofd en zingt zachtjes.

,,Ga maar lekker slapen want morgen wordt het morgen en morgen is er altijd hoop.

Dag internet en mobiele telefoon

Na de pornowet hebben de zonen van Allah in dit overigens zeer liberale en multiculture land weer een nieuwe fatwa uitgeroepen.

Facebook mag niet meer. ,,Daar word je geil van", zo stellen de imams uit Indonesie.

Facebook is net zoiets als hyves, alleen dan voor de internationale vriend.

Telefoneren met je mobiel naar een man mag ook niet meer.

Als je vrouw bent tenminste.

Andersom kan ook niet meer als het aan de fatwa-schrijvers ligt.

,,Gesprekken tussen een man en vrouw dragen helemaal niets bij aan de Islam-wereld ."

,,We worden er alleen maar geil van", zo stellen de imams uit Indonesie.

Dit zijn zulke idiote ideeen dat die imams zo langzamerhand niet meer serieus hoeven te worden genomen.

Zouden wij denken.

Maar die gasten zijn met velen hier, en hebben stevige banden met de huidige en toekomste president SBY.

In juli zijn er presidentsverkiezingen en ik vraag me af of SBY zich voor de verkiezingen al uitlaat over deze kwestie.

Doet ie het niet dan gaan al deze moslims met dit soort middeleeuwse gedachten lekker op iemand anders stemmen.

Doet ie het wel dan moeten we dus maar afwachten of we over een maandje nog kunnen facebooken of telefoneren.

En dit staat dan weer haaks op een ingestuurde productie van een erudiete moslim op het doen en laten van Geert Wilders.

Op een wel heel zijige wijze gaf de man te kennen dat Indonesie altijd open staat voor discussie en dat ieder gedachtegoed - afkomstig van wat soort religie dan ook - gerespecteerd wordt.

Zo vertelde hij de Jakarta Post.

Een vrouwlijke journalist.

Wat nu Tempo Doeloe

Ik heb het nooit leuk gevonden daar...zo rond die evenaar...de zon...ze kookt je hersens gaar...ik werd er knettergek van.

Nu zitten we met z'n allen rond het haardvuur...ergens in Deventer. Elk jaar zijn we met minder. Ed ging dood door een scheurtje in z'n aorta. Chris liet het er gewoon bij. Ik ben er nog...voor de helft dan...beginnende dementie...incontinent als de zaken me niet aanstaan. Bor is er ook nog.

In al die tijden, zo door de eeuwen heen, is hij mijn enige vriend geweest. Bor...hij heeft het ook niet zo op mensen.

Al dat gezeik over die tempo doeloe...het lakse leven in Buitenzorg. De ondergaande zon in Pangandaran...het deed mij niet zoveel. Nog steeds niet. Ik kon een beetje genieten wanneer ik alleen was. Ik reed stapvoets op mijn paard...draafde door kokosnootvelden...sloeg er af en toe eentje van de boom met mijn zwaard.

Ik ben geen heilige ...nooit geambieerd ook...ik weet precies hoe het werkt. In Transsylvanie toen ik als adjudant van Vlad Tepes honderden mensen op palen spietste wist ik al dat ik aanleg voor het smerige werk had.

Ik deed mijn werk goed, ik verzon de naam Dracula.

Later heb ik mijn eigen naam verpatst aan de NASA. Ze wilden een ruimteveer naar mij noemen...en shuttle...wat je wilt. Het was zo'n 40 jaar terug. Wat wil je dan? Na meer dan 2000 jaar met je eigen naam te koop lopen is ook niet alles. Nu ben ik naamloos...het doet mijn persoon meer eer aan.

Al die kinderen die ik over de kling heb gejaagd. Hun herinnering is net zoals mijn naam...totaal leeg. Niemand heeft ze ooit gekend.

Ik voelde helemaal niets...1-jarigen met hun hoofd tegen de bomen kapot slaan. Het geluid is anders...een open fontanel klinkt anders dan wanneer de schedel al helemaal dicht is gegroeid.

Daar kwam in 's nachts achter...ik sliep nooit...muggen...slangen....tijgers. Ik verlangde naar de dag. Ik nam wraak op mijn slapeloze nachten. Kinderen, jonge vrouwen...ik bond ze vast aan de boom en smeerde hun genitalien in met chilipeper.

Die gasten daar...ik moet het ze nageven...ze schreeuwden nooit...een zacht weeklagen...ik kon er wel van genieten...ik deed mijn werk.

Moord?

In Indonesie is de baas van de KPK gearresteerd, of in ieder geval voorlopig op non-actief gesteld.

De KPK is een orgaan dat de corrupie in het land moet tegengaan.

Antasari Azhar is of was de baas van deze bende. Hij wordt verdacht van het aanzetten tot moord op een directeur van een staatsbedrijf.

Deze man had drie vrouwen. Eentje daarvan was ook de maitresse van Antasari. Het neuken gebeurde allemaal op de golfbaan. Het jonge meisje hield vakkandig de clubs van de beide heren in haar knuistjes.

De man, de eigenaar van het staatsbedrijf, reed op een avond terug van de golfbaan naar zijn tweede of eerste vrouw en werd drie maal in het hoofd geschoten. Vanaf een Honda Tiger. 200 cc, bloedsnel.

Ik heb er zelf ook een.

Nu gooit de media het allemaal op een crime passionel. Antasari zou jaloers zijn en de man laten doodschieten. Iedereen zit elke avond weer aan de buis gekluisterd.

Gisteren vertelde de vrouw van Antasari dat haar man nooit overspel zou spelen. ,,Hij neukte mij tenslotte ook al 20 jaar niet meer", spraken haar ogen, terwijl ze dus iets heel anders zei.

Het is kortom een motief waar iedereen van smult.

Er is echter meer aan de hand.

Antasari heeft de laatste jaren 10-tallen zwendelaars en corrupte bazen achter slot en grendel geprocedeerd. Dat weten ze hier ook wel. Bijna niemand geloofd dat Antasari schuldig is.

Maar wanneer er een vrouw in het spel is wordt het allemaal wel veel smakelijker. En dichter bij huis natuurlijk.

Immers alles wat hier een beetje macht heeft, houdt er meerdere vrouwen op na, en maakt zich schuldig aan zwendel en omkoperij. Dat komt niet omdat macht corrumpeert, maar omdat het van je verwacht wordt.

Hier dan. In Indonesie.

In ieder geval heeft Antasari de laatste jaren meer vijanden dan vrienden gemaakt. Heel vreemd is dan ook dat op de dag na de moord, direct de naam van Antasari werd genoemd. Er was nog niet eens een onderzoek in gang gesteld.

Dat waren de procureur-generaal en het hoofd van de politie. Beiden gasten die niets met de KPK op hebben. Ze willen het liefst dat dit orgaan zo snel mogelijk wordt opgedoekt en gaar deuren sluit.

,,Wat is Indonesie nou zonder corruptie."
,,Waar moeten we dan ons geld vandaan halen?"

Het zijn van die die zinnen die ik wel eens opvang als ik mijn oor te luister leg in zo'n afgelegen massagesalon met triplex wandjes Die obscure tentjes houden zo'n beetje het midden tussen een plattelandsdiscotheek en een ruimteschip uit een van de eerste afleveringen van Star Trek.

Daar , ja daar, verzamelt zich de macht van Indonesie.

En daar laat ik mijn vierde vrouw me altijd lekker aan mijn ballen krabben. Daarnaast luister ik natuurlijk wat mijn buren te zeggen hebben.

Damdoorbraak Jakarta was niet nodig

De damdoorbraak in Jakarta, een week geleden, was absoluut onnoodzakelijk en overbodig.

Dat blijkt uit een rondgang van deze blog langs diverse lijken in de wijk waar de damdoorbraak heeft plaatsgevonden.

,,Het stinkt", zo wist een "bijna" lijk nog net te vertellen.

Het "bijna" lijk, dat verder niet met naam maar wel met foto in deze blog wil verschijnen doelt hiermee op de bommen die president-kandidaat Jusuf Kalla van de Golkar partij een avond voor de doorbraak op de dam had aangelegd.

,,Wij doen niet aan foto's", vertelde onze correspondent (krik wanschers) tevergeefs aan het inmiddels niet meer "bijna" lijk.

,,Het geschreven woord is het enige dat telt. De rest is verlakkerij.En oja, Kalla is een hoer."

Opvallend aan de ruim 159 lijken was de uitgestoken middelvinger in de richting van de dam.

Volgens bronnen van deze blog wordt de middelvinger in Indonesie voornamelijk gebruikt voor het perforeren van aambeien. Het wegkrabben van strontkorsten uit de buitenste einden van de kringspier wordt echter ook met de Indonesische middelvinger gedaan.

Daarnaast wordt het lichaamsdeel gebruikt als lepeltje voor in de koffie en neuspeuterij.

Omwonenden en overlevenden wisten echter te vertellen dat de uitgestoken middelvingers niet voor niets in de richting van de dam wezen.

,,Ze wilden hun vingertjes in de gaten van de dam steken. Net als Hansje Brink uit Holland. Hij heeft jullie land gered en daar hebben wij van geleerd."

De plotselinge belangstelling voor Nederland ( en de helden die het land heeft voortgebracht) komen daags na berichten in de Jakarta Post over Hansje Brink en zijn goddelijke vingers.

Daarnaast was er ook nog iemand die stelde dat Nederland nooit Indonesie heeft gekoloniseerd.

,,Het was de VOC, niet de staat Nederland die jullie heeft bezet. Als jullie al ooit bezet waren. Ja, door de Jappen, maar niet door ons. Wij zijn jullie vriend en kwamen alleen maar om wat te neuken."

De site van de Jakarta Post lag een paar uur stil door de vele reacties die het artikel opriep.

,,Klootzakken."

,,Moordenaars."

,,Uitzuigers."

,,Ok de scholen waren erg goed. Habibi heeft er vliegtuigen leren bouwen."

,,Het was niet alleen slecht, de aangelegde bruggen en spoorwegen staan er nog steeds."

,,Alle Hollanders zijn honden."

Varkentje Hillary

Hillary Clinton, minister van buitenlandse zaken van de Verenigde Staten van Amerika, is gisteren voor een 3-daags bezoek aangekomen in Indonesie.

De minister spreekt daar onder meer met president Susilo Bambang Yudhoyono.

Niemand anders wilde haar spreken.

,,Te veel pro-Israel", zo weten de politiek commentatoren van de Indonesische tv-zenders.

,,Ze wil alleen maar varkensvlees eten", zo vertelde het opperhoofd van een grote moslimbeweging. ,,En ze wilde ook nog eens een Balinese dans zien. Daar doen we hier dus niet meer aan."

,,Verleden tijd. Pint uit. ", reageerde een ander moslimbeweging.,,En yoga willen we trouwens ook niet meer zien hier. Je moet er toch niet aan denken. Hillary en Bill die samen voor de spiegel rek-en-strek bewegingen doen. En dan ook nog eens zo puffen. Allah Ekbar.Zand erover"

En met dat zand komt het wel goed trouwens.

Hillary stond gisteren met vermoeide stem en uitgedoofde ogen te stotteren over de gevolgen van afgebrande oerwouden en neergezaagde bomen.

,,Is niet goed voor onze kinderen en de kinderen van onze kinderen."

,,Kan ons niets schelen. Wij hebben geen werk en niets te vreten. Als het moet zaag ik heel Indonesie van de landkaart. Alleen maar om wat te doen te hebben. En om iets te eten natuurlijk."

Dat vertelde een failliete speelgoedfabrikant die gespecialiseerd is in het bouwen van multi-functionele zandbakken.

Verder murmelde Clinton nog wat over de rol van Indonesie met betrekking tot het moslimfundamentalisme in de wereld.

Ze had een ietwat versleten blauwig Armanipakje aan en haar kapsel was wellicht een beetje verfomfraaid door de moessonregen.

Daarnaast had ze er helemaal geen zin in. Dat zag je aan alles. Een verveelde hoogleraar voor een stel met ennui besprenkelde bourgeois studenten.

Flapdrollen.

Sapjesdag

Al een paar dagen doe ik aan sapjesdag.

Zoals Valentijnsdag, Vaderdag, Moederdag en Verjaardag. Bijltjesdag.

Ik gooi van alles in mijn 1000-touren-linksdraaiende-Philips-alles-blender-blender.

Gisteren een hele kokosnoot.

Eergisteren zo'n stinkende dourian.

Vandaag een stuk of 10 rambutan.

Voor mij geen vette goreng-an meer. Dat vreten ze hier de hele dag.

,,Heel erg goed voor u meneer", zegt de laten-we-maar-zeggen-patatboer op de markt.

,,Kijk maar naar uw buik. Zo mooi en rond zien we ze hier niet vaak in Indonesie."

Ik moet er dus trots op zijn.

Een vaderlijk buikje. Ja, mijn vader had ook zo'n ronde buik.

Maar ik wil er dus vanaf en vandaar die sapjesdagen.

Mijn favoriet is natuurlijk de kokosnoot. Een erfenis uit Thailand. Jaren heb ik geprobeerd zo'n shake te maken. In Nederland vooral. Soms ook in Belgie.

Maar hier lukt het me dus. Je hebt gewoon een echte kokosnoot nodig.

Bananen in de blender is ook lekker. Wat melk erbij en je kunt makkelijk een hele dag vooruit.

Morgen ga ik eieren in de blender doen. Rauw, net zoals Rocky in Rocky 1,2,3,4 en 5.

Maar ik denk niet ooit zo'n figuur te krijgen als Rocky 1, 2 en 3. Vier en 5 ziet er misschien nog wel in.

Toen had ie - Rocky - een cholesterol buikje.

Ach ja, het houdt me een beetje bezig. En onder het blenderen (of hoe zeg je dat?) kijk ik stiekem naar het cultuurerfgoed van dit land. (Balinese dansen die eeuwen oud zijn.)

Want dat wordt ook in de blender geflikkerd en kapot gemaakt.

Fi-Fo-Fatwa

Alweer een poosje geleden heeft een moslimgorganisatie een fatwa uitgeschreven.

Zwangere vrouwen mogen niet meer roken. Goede moslims mogen sowieso niet meer roken in het openbaar. En: iedereen moet verplicht stemmen.

Nog een paar maanden en dan zijn er verkiezingen.

Op zich een goede fatwa toch? Allemaal nobele doeleinden. Verplicht stemmen. Niet roken.

Maar heiligt het doel de middelen?

Nee. Dat vinden alle andere moslims in Indonesie.

,,Je mag godsdienst niet gebruiken voor politieke doeleinden."

Alsof roken iets met politiek te maken heeft.

Nou ja, natuurlijk wel als je de machtige lobby van de rookindustrie hier in ogenschouw neemt.

De organisatie die de fatwa heeft uitgeroepen heeft eerder ook een fatwa uitgeschreven.

,,Koop geen Nederlandse produkten. Want Wilders met die Fitna-film is een zwijn. En dan hebben we het nog niet eens over z'n vieze geblondeerde (homo) haar en die patserige Audi Quatro."

Daar gaf ook al niemand gehoor aan.

En zo zal dat nu ook gaan.

Niemand interesseert zich voor politiek. Iedereen paft kretek. Overal.

Gisteren was er een leuk bericht op de televisie. Een Balinese dans werd verboden. Te sexy. De navels te bloot. De bibs teveel draaiend.

Tsja, die anti-pornowet begint vorm aan te nemen. Dat vond in ieder geval de gemeente waar die Balinese groep optrad.

Batikblousjes, puistenhoofden en gebazel vanachter een stel rotte tanden. Scheel uit de ogen kijkend.

Gekte.

Kuala Lumpur

,,Krik somberman, laat dat kunstlicht in Singapore nou even voor wat het is en ga eens naar Kuala Lumpur."

(ik heb van mijn vrouw de bijnaam somberman gekregen. zelfs wanneer ik onder mijn geliefde kokosnootboom zit, mijn dochter me moederlijk aanschouwt, jericho, mijn hond zijn kop op m'n schoot legt en mijn vrouw m'n voeten masseert. zelfs dan nog mompel ik over doom en spleen.)

Maar goed, Kuala Lumpur dus.

Heel erg moslim dacht ik altijd. Heb ik niets mee op. Maar nog nooit zoveel Chinezen en Indiers bij elkaar gezien. 1 keer liep ik langs een moskee.

Heel zachtjes en bedeesd klonk daar het Allah Ekbar.

Ik heb direct maar even gevraagd of de karaoke machine het wel goed deed.

,,Bij ons meneer. Bij ons in Pangandaran gaat dat toch heel wat anders."

" O ja", zei de man. ,,Indonesie ja...daar bidden ze alleen maar ter eer en meerdere glorie van henzelf. Niet opdat Allah hen hoort, maar opdat de familie hen hoort. Ce gens la meneer... die mensen daar meneer... die bidden niet , die tellen."

Waar had ik dat toch meer gehoord, dacht ik bij mezelf.

Kuala Lumpur werd opeens een stuk aantrekkelijker voor me.

Omdat drugs er verboden is gebruikt namelijk iedereen drugs. Omdat prostitutie echt niet kan gaat iedereen naar de hoeren.

Degene die niet gaat is zelf hoer. Zo gaat dat in Kuala Lumpur.

Ik heb daar aan de opiumpijp gezeten met 10 chineze hoeren om me heen. Ik las voor uit Slauerhof. ,,Het leven op aarde."

Zo heette dat boek van de dokter met wie ik zoveel gemeen heb.

Ik gooide er nog een paar dichtregels tegen aan.

,,alles wat is onstaan is het waard te vergaan."

en

,,voel je je leeg en verlaten, laat een scheet en stop je hoofd onder het laken."

Ik had het dus absoluut naar mijn zin daar. In Kuala Lumpur.

Toen ik boven op een wolk in slaap viel, de waterpijp doorgaf fluisterden tien lieftallige chinezen me in het oor.

,,Krik, somberman, dat de slaap der rechtvaardigen zich over je mag ontfermen."

Nieuwjaarsduik

Pffff. Het zit er op. We hebben de kerstdagen gevierd met het eten van 3 zelf geslachte varkens. Helemaal op de moslim-wijze. Gewoon lekker voor het huis.

De stille nachten die zo spreekwoordelijk zijn voor kerst werden hier trouwens totaal verstierd.

Nog nooit zoveel gejank gehoord uit de 3 moskeeen die rond mijn huis staan. Ok. Tweede kerstdag viel op een vrijdag. Dan staat de karaoke machine sowieso wat harder en vaker open.

Maar al met al was het hemeltergend. Geen biddende Krikkie die in serene stilte een schietgebedje kon doen.

Ik heb die varkens wel met een nekschot om het leven gebracht. Nog een paar keer in de lucht geschoten ook. Gewoon. Omdat het kan.

Op 1 januari heb ik de eerste nieuwjaarsduik van Pangandaran georganiseerd.

Als Nederlander, maar ook als mens, moet je nooit je geschiedenis vergeten.

In Bathmen sprong ik altijd in de Schipbeek. Maastricht bood de Maas op 1 januari. In Breda moest ik het doen met het Spanjaardsgat. Antwerpen heeft de diepe Schelde en mijn laatste jaren in Noordwijk wenste de Noordzee me een gelukkig nieuwjaar.

Hier hebben we de Indische Oceaan.

En het valt niet mee om bij een temperatuur van 30 graden in een zee van 20 graden te springen.

Er is moed en durf voor nodig.

Ik had dus een grapje bedacht.

!0 airconditioners in een ruimte van 3 bij 3 meter gezet en daar dan met 50 man in gaan staan. Het ijs hing aan de Indonesische snorren.

Snot trouwens ook.

Een beetje een omgekeerde nieuwjaarsduik dus. Wat temperatuur betreft dan. Ik heb nog nooit zoveel mensen zo hard zien lopen naar de zee.

Koddig.

Volgend jaar doe ik het andersom. Dan gaan we gewoon op het strand staan en flikkeren we de airco's in het water. Aangesloten uiteraard op het stroomnet.

Het zal ze leren.