Pfff....godsamme...ik ben weer terug...een verslonsde klus die ik eeuwen geleden in Perzie in gang had gezet.
Toegegeven, mijn adviezen als hofkapper en -stylist - ik stelde het volkje van boeken en poezie lange baarden en zwarte gewaden voor - zijn nogal uit de hand gelopen.
Maar ik heb het land wel waar ik het hebben wil, alhoewel dat groen ook weer heel anders uitpakt. Bedoelt voor ecologische doeleinden maken die Perzen er nu een politieke zaak van.
Tsja, dat georganiseerde toeval in deze moderne tijden, nog wel mijn specialiteit, het valt allemaal niet mee.
Om twee adelaars boven mijn stulpje op de Acropolis tegen elkaar aan te laten vliegen is toch heel iets anders dan de grond in die Indonesische Archipel zonder niet al te veel kleerscheuren te laten trillen.
Ook dat ging mis. De landing verliep op zijn kortst gezegd uiterst rommelig. Ik landde weliswaar in Tsikmalaya maar moest een correctie maken in Bali. En alsof dat nog niet genoeg was moest ik om niet op mijn godenbibs te vallen nog een huppeltje naar Sumatra maken. Als een turnstertje met een slechte landing.
Vroeger draaide ik er mijn hand nog niet voor om om vanaf een willekeurige ster tussen de benen van een 17-jarige te landen.
Goden zijn ook aan slijtage onderhevig, alhoewel het tegendeel vaak beweert wordt.
Ik weet niet of ik er wel goed aan doe hier langer te blijven. Wat administratieve vormfouten leveren in dit van corruptie doordrongen paradijs te weinig op. Daarnaast nemen mijn krachten zienderogen af.
Het landen lukt niet meer. Mijn ogen zien verkeerde dingen. Nog een paar maandjes en ik moet vraagtekens gaan zetten bij mijn interpretatievermogen. Iets dat voor goden vaak de nekslag is.
Misschien moet ik mijn werkzaamheden in de lage landen als manisch zorgzame weer eens oppakken. Het heeft me altijd goed gedaan om zoveel bijeengepakte gekte te zien.
We wachten af....ijs en weder dienende.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten