Na de pornowet hebben de zonen van Allah in dit overigens zeer liberale en multiculture land weer een nieuwe fatwa uitgeroepen.
Facebook mag niet meer. ,,Daar word je geil van", zo stellen de imams uit Indonesie.
Facebook is net zoiets als hyves, alleen dan voor de internationale vriend.
Telefoneren met je mobiel naar een man mag ook niet meer.
Als je vrouw bent tenminste.
Andersom kan ook niet meer als het aan de fatwa-schrijvers ligt.
,,Gesprekken tussen een man en vrouw dragen helemaal niets bij aan de Islam-wereld ."
,,We worden er alleen maar geil van", zo stellen de imams uit Indonesie.
Dit zijn zulke idiote ideeen dat die imams zo langzamerhand niet meer serieus hoeven te worden genomen.
Zouden wij denken.
Maar die gasten zijn met velen hier, en hebben stevige banden met de huidige en toekomste president SBY.
In juli zijn er presidentsverkiezingen en ik vraag me af of SBY zich voor de verkiezingen al uitlaat over deze kwestie.
Doet ie het niet dan gaan al deze moslims met dit soort middeleeuwse gedachten lekker op iemand anders stemmen.
Doet ie het wel dan moeten we dus maar afwachten of we over een maandje nog kunnen facebooken of telefoneren.
En dit staat dan weer haaks op een ingestuurde productie van een erudiete moslim op het doen en laten van Geert Wilders.
Op een wel heel zijige wijze gaf de man te kennen dat Indonesie altijd open staat voor discussie en dat ieder gedachtegoed - afkomstig van wat soort religie dan ook - gerespecteerd wordt.
Zo vertelde hij de Jakarta Post.
Een vrouwlijke journalist.
dinsdag 26 mei 2009
dinsdag 19 mei 2009
Wat nu Tempo Doeloe
Ik heb het nooit leuk gevonden daar...zo rond die evenaar...de zon...ze kookt je hersens gaar...ik werd er knettergek van.
Nu zitten we met z'n allen rond het haardvuur...ergens in Deventer. Elk jaar zijn we met minder. Ed ging dood door een scheurtje in z'n aorta. Chris liet het er gewoon bij. Ik ben er nog...voor de helft dan...beginnende dementie...incontinent als de zaken me niet aanstaan. Bor is er ook nog.
In al die tijden, zo door de eeuwen heen, is hij mijn enige vriend geweest. Bor...hij heeft het ook niet zo op mensen.
Al dat gezeik over die tempo doeloe...het lakse leven in Buitenzorg. De ondergaande zon in Pangandaran...het deed mij niet zoveel. Nog steeds niet. Ik kon een beetje genieten wanneer ik alleen was. Ik reed stapvoets op mijn paard...draafde door kokosnootvelden...sloeg er af en toe eentje van de boom met mijn zwaard.
Ik ben geen heilige ...nooit geambieerd ook...ik weet precies hoe het werkt. In Transsylvanie toen ik als adjudant van Vlad Tepes honderden mensen op palen spietste wist ik al dat ik aanleg voor het smerige werk had.
Ik deed mijn werk goed, ik verzon de naam Dracula.
Later heb ik mijn eigen naam verpatst aan de NASA. Ze wilden een ruimteveer naar mij noemen...en shuttle...wat je wilt. Het was zo'n 40 jaar terug. Wat wil je dan? Na meer dan 2000 jaar met je eigen naam te koop lopen is ook niet alles. Nu ben ik naamloos...het doet mijn persoon meer eer aan.
Al die kinderen die ik over de kling heb gejaagd. Hun herinnering is net zoals mijn naam...totaal leeg. Niemand heeft ze ooit gekend.
Ik voelde helemaal niets...1-jarigen met hun hoofd tegen de bomen kapot slaan. Het geluid is anders...een open fontanel klinkt anders dan wanneer de schedel al helemaal dicht is gegroeid.
Daar kwam in 's nachts achter...ik sliep nooit...muggen...slangen....tijgers. Ik verlangde naar de dag. Ik nam wraak op mijn slapeloze nachten. Kinderen, jonge vrouwen...ik bond ze vast aan de boom en smeerde hun genitalien in met chilipeper.
Die gasten daar...ik moet het ze nageven...ze schreeuwden nooit...een zacht weeklagen...ik kon er wel van genieten...ik deed mijn werk.
Nu zitten we met z'n allen rond het haardvuur...ergens in Deventer. Elk jaar zijn we met minder. Ed ging dood door een scheurtje in z'n aorta. Chris liet het er gewoon bij. Ik ben er nog...voor de helft dan...beginnende dementie...incontinent als de zaken me niet aanstaan. Bor is er ook nog.
In al die tijden, zo door de eeuwen heen, is hij mijn enige vriend geweest. Bor...hij heeft het ook niet zo op mensen.
Al dat gezeik over die tempo doeloe...het lakse leven in Buitenzorg. De ondergaande zon in Pangandaran...het deed mij niet zoveel. Nog steeds niet. Ik kon een beetje genieten wanneer ik alleen was. Ik reed stapvoets op mijn paard...draafde door kokosnootvelden...sloeg er af en toe eentje van de boom met mijn zwaard.
Ik ben geen heilige ...nooit geambieerd ook...ik weet precies hoe het werkt. In Transsylvanie toen ik als adjudant van Vlad Tepes honderden mensen op palen spietste wist ik al dat ik aanleg voor het smerige werk had.
Ik deed mijn werk goed, ik verzon de naam Dracula.
Later heb ik mijn eigen naam verpatst aan de NASA. Ze wilden een ruimteveer naar mij noemen...en shuttle...wat je wilt. Het was zo'n 40 jaar terug. Wat wil je dan? Na meer dan 2000 jaar met je eigen naam te koop lopen is ook niet alles. Nu ben ik naamloos...het doet mijn persoon meer eer aan.
Al die kinderen die ik over de kling heb gejaagd. Hun herinnering is net zoals mijn naam...totaal leeg. Niemand heeft ze ooit gekend.
Ik voelde helemaal niets...1-jarigen met hun hoofd tegen de bomen kapot slaan. Het geluid is anders...een open fontanel klinkt anders dan wanneer de schedel al helemaal dicht is gegroeid.
Daar kwam in 's nachts achter...ik sliep nooit...muggen...slangen....tijgers. Ik verlangde naar de dag. Ik nam wraak op mijn slapeloze nachten. Kinderen, jonge vrouwen...ik bond ze vast aan de boom en smeerde hun genitalien in met chilipeper.
Die gasten daar...ik moet het ze nageven...ze schreeuwden nooit...een zacht weeklagen...ik kon er wel van genieten...ik deed mijn werk.
donderdag 14 mei 2009
Moord?
In Indonesie is de baas van de KPK gearresteerd, of in ieder geval voorlopig op non-actief gesteld.
De KPK is een orgaan dat de corrupie in het land moet tegengaan.
Antasari Azhar is of was de baas van deze bende. Hij wordt verdacht van het aanzetten tot moord op een directeur van een staatsbedrijf.
Deze man had drie vrouwen. Eentje daarvan was ook de maitresse van Antasari. Het neuken gebeurde allemaal op de golfbaan. Het jonge meisje hield vakkandig de clubs van de beide heren in haar knuistjes.
De man, de eigenaar van het staatsbedrijf, reed op een avond terug van de golfbaan naar zijn tweede of eerste vrouw en werd drie maal in het hoofd geschoten. Vanaf een Honda Tiger. 200 cc, bloedsnel.
Ik heb er zelf ook een.
Nu gooit de media het allemaal op een crime passionel. Antasari zou jaloers zijn en de man laten doodschieten. Iedereen zit elke avond weer aan de buis gekluisterd.
Gisteren vertelde de vrouw van Antasari dat haar man nooit overspel zou spelen. ,,Hij neukte mij tenslotte ook al 20 jaar niet meer", spraken haar ogen, terwijl ze dus iets heel anders zei.
Het is kortom een motief waar iedereen van smult.
Er is echter meer aan de hand.
Antasari heeft de laatste jaren 10-tallen zwendelaars en corrupte bazen achter slot en grendel geprocedeerd. Dat weten ze hier ook wel. Bijna niemand geloofd dat Antasari schuldig is.
Maar wanneer er een vrouw in het spel is wordt het allemaal wel veel smakelijker. En dichter bij huis natuurlijk.
Immers alles wat hier een beetje macht heeft, houdt er meerdere vrouwen op na, en maakt zich schuldig aan zwendel en omkoperij. Dat komt niet omdat macht corrumpeert, maar omdat het van je verwacht wordt.
Hier dan. In Indonesie.
In ieder geval heeft Antasari de laatste jaren meer vijanden dan vrienden gemaakt. Heel vreemd is dan ook dat op de dag na de moord, direct de naam van Antasari werd genoemd. Er was nog niet eens een onderzoek in gang gesteld.
Dat waren de procureur-generaal en het hoofd van de politie. Beiden gasten die niets met de KPK op hebben. Ze willen het liefst dat dit orgaan zo snel mogelijk wordt opgedoekt en gaar deuren sluit.
,,Wat is Indonesie nou zonder corruptie."
,,Waar moeten we dan ons geld vandaan halen?"
Het zijn van die die zinnen die ik wel eens opvang als ik mijn oor te luister leg in zo'n afgelegen massagesalon met triplex wandjes Die obscure tentjes houden zo'n beetje het midden tussen een plattelandsdiscotheek en een ruimteschip uit een van de eerste afleveringen van Star Trek.
Daar , ja daar, verzamelt zich de macht van Indonesie.
En daar laat ik mijn vierde vrouw me altijd lekker aan mijn ballen krabben. Daarnaast luister ik natuurlijk wat mijn buren te zeggen hebben.
De KPK is een orgaan dat de corrupie in het land moet tegengaan.
Antasari Azhar is of was de baas van deze bende. Hij wordt verdacht van het aanzetten tot moord op een directeur van een staatsbedrijf.
Deze man had drie vrouwen. Eentje daarvan was ook de maitresse van Antasari. Het neuken gebeurde allemaal op de golfbaan. Het jonge meisje hield vakkandig de clubs van de beide heren in haar knuistjes.
De man, de eigenaar van het staatsbedrijf, reed op een avond terug van de golfbaan naar zijn tweede of eerste vrouw en werd drie maal in het hoofd geschoten. Vanaf een Honda Tiger. 200 cc, bloedsnel.
Ik heb er zelf ook een.
Nu gooit de media het allemaal op een crime passionel. Antasari zou jaloers zijn en de man laten doodschieten. Iedereen zit elke avond weer aan de buis gekluisterd.
Gisteren vertelde de vrouw van Antasari dat haar man nooit overspel zou spelen. ,,Hij neukte mij tenslotte ook al 20 jaar niet meer", spraken haar ogen, terwijl ze dus iets heel anders zei.
Het is kortom een motief waar iedereen van smult.
Er is echter meer aan de hand.
Antasari heeft de laatste jaren 10-tallen zwendelaars en corrupte bazen achter slot en grendel geprocedeerd. Dat weten ze hier ook wel. Bijna niemand geloofd dat Antasari schuldig is.
Maar wanneer er een vrouw in het spel is wordt het allemaal wel veel smakelijker. En dichter bij huis natuurlijk.
Immers alles wat hier een beetje macht heeft, houdt er meerdere vrouwen op na, en maakt zich schuldig aan zwendel en omkoperij. Dat komt niet omdat macht corrumpeert, maar omdat het van je verwacht wordt.
Hier dan. In Indonesie.
In ieder geval heeft Antasari de laatste jaren meer vijanden dan vrienden gemaakt. Heel vreemd is dan ook dat op de dag na de moord, direct de naam van Antasari werd genoemd. Er was nog niet eens een onderzoek in gang gesteld.
Dat waren de procureur-generaal en het hoofd van de politie. Beiden gasten die niets met de KPK op hebben. Ze willen het liefst dat dit orgaan zo snel mogelijk wordt opgedoekt en gaar deuren sluit.
,,Wat is Indonesie nou zonder corruptie."
,,Waar moeten we dan ons geld vandaan halen?"
Het zijn van die die zinnen die ik wel eens opvang als ik mijn oor te luister leg in zo'n afgelegen massagesalon met triplex wandjes Die obscure tentjes houden zo'n beetje het midden tussen een plattelandsdiscotheek en een ruimteschip uit een van de eerste afleveringen van Star Trek.
Daar , ja daar, verzamelt zich de macht van Indonesie.
En daar laat ik mijn vierde vrouw me altijd lekker aan mijn ballen krabben. Daarnaast luister ik natuurlijk wat mijn buren te zeggen hebben.
Abonneren op:
Posts (Atom)