Thuis

,,Ach adoe, kijk die lege klapperboom toch!"

,,Dat plekje onder de boom...de zetel van Somberman Krik...onze Krik...er vallen niets dan tranen in deze moesson."

,,En rotte kokosnoten. Geen kale kop om ze te kraken."

,,Ze zeggen dat hij met de boot naar Holland is...de stoomboot."

,,Ja, hij vertrok op een wit paard, gekleed in mantel en een rode mijter op zijn hoofd."

,,Zijn baard had ie ook al een tijdje niet geschoren...hij is met voorbedachte rade van ons vertrokken...zonder iets te zeggen. Hij zei altijd dat afscheid nemen zijn hobby was. Aankomen vond ie maar niets...weggaan daarentegen...een meester."

,,We missen hem wel...zijn aandoenlijk gemompel...zijn moederlijk geklaag...die manische zorgzaamheid...wie gaat de kokosnoten kraken?"

,,Geen kop zo hard als de die van Somberman Krik."

,,Hij heeft wel eens verteld dat ie terug wou naar waar hij vandaan kwam. Ergens ver weg in Holland. Nou ja, die eikels hebben we hier lang genoeg gehad. Ik geloof dat ie voldoende herstelbetalingen heeft gemaakt. Leeggeplukt is ie. Ze verdienen niet beter...die Hollanders met hun grote bek."

,,Ho ho ho, dat was niet onze man, Somberman Krik zweeg het liefst, hield niet van praten. Als ik bij hem op bezoek kwam , weet je wat ie dan zei? Hij zei: doe maar alsof je thuis bent, doe maar alsof ik er niet ben. En dan ging ie meestal op zijn schommelstoel zitten. Hij keek voor zich uit. Ik heb geen idee wat er door hem heen ging. Ik hoop het beste."

,,Ja, mij heeft ie verteld dat ie op de lage luchten gedichten wilde gaan schrijven...grijs als leisteen zei ie. Hij had genoeg van die Acer Aspire...hij wilde iets anders...bolle oostenwinden die zijn land nog vlakker slaan....waar torenspitsen bergen zijn...een noordzee die koppig breekt aan hoge duinen...natte westenwinden die gieren van venijn..zijn vlakke land...daar had Somberman het aldoor over..zijn vlakke land dat kraakt en vecht...en dagen die in domme regelmaar gaan."

,,Dat heeft ie mij wel eens verteld."

,,Hij had heimwee."

,,Maar laten we naar de wolken kijken. Misschien drijft er een gedicht van hem over."

,,Ja , laten we ons hoofd naar boven gericht houden. De sterren zijn nog altijd beter dan de platgetrapte rijstvelden onder onze sandalen. Wel mooi groen..hemels zelfs...maar lang niet zo mooi als lage luchten die grijs als leisteen zijn."

,,Pannenkoek, lulkoek Somberman Krik. Kom maar snel terug. We zullen omstebeurt je zere voeten masseren en de beste kokosnootmelk voor je verzamelen."